Chapter Title : മണിച്ചെപ്പ് 5 [®൦¥]

നിന്റെ അപ്പൂപ്പൻ പറഞ്ഞിട്ട് ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ദിവസം പോലും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു.

,, അപ്പോൾ അച്ഛന് താൽപ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ ഒരു കുട്ടിക്ക്.

,, ഉണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞു.

,, ഇന്നലെ അബോർഷൻ ചെയ്യാൻ ആണോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയത്

,, അത് നിന്നോട് ആർ പറഞ്ഞു

,, ഞാൻ ഊഹിച്ചു.

,, അമ്മചിക്ക് ഒരു കുറ്റബോധവും ഇല്ലേ.

,, എന്തിനു ഞാൻ നിന്റെ അപ്പൂപ്പന്റെ കൂടെ ആണ് കൂടുതലും കിടന്നത്. നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്നെ എനിക്ക് തന്നു എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടി എന്നല്ലാതെ അതിൽ അപ്പുറം ഒന്നും എനിക്ക് അയാളോട് ഇല്ല.

,, ഇപ്പോഴും അമ്മയും അപ്പൂപ്പനും പഴയപോലെ തന്നെ ആണോ

,, ഒരു കുറവും ഇല്ല അതിലും ആവേശം ആണ് ഞങ്ങൾക്ക്. ഇപ്പോഴും.

,, ഹും

,, നീ ഇത് ആരോടും പറയരുത് എന്റെ മകൻ ആയിട്ടും നിന്റെ ഭീഷണിക്ക് വഴങ്ങി ആണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

,, ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ

,, പറഞ്ഞാൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ഞാനും നിന്റെ അപ്പൂപ്പനും ഇനിയും സുഖമായി ജീവിക്കും. നിനക്കും നിന്റെ അച്ഛനും ഒരു ജീവിതം ഇല്ലാതെ ആവും.....

,, അപ്പോൾ അമ്മച്ചി എന്നെയും വേണ്ട എന്നു വയ്ക്കുമോ

,, വയ്ക്കും എനിക്ക് ഈ ഭൂമിയിൽ ആരെക്കാളും വലുത് അച്ഛൻ ആണ്. ഈ സ്വത്തും എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആണ്. നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താകും എന്നെ ഉള്ളു.

അതും പറഞ്ഞു അമ്മച്ചി റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ ആകെ പെട്ടപോലെ അമ്മച്ചിയുടെ പിന്നാഴകും നോക്കി സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.

എന്റെ കണക്കു കൂട്ടലുകൾ എല്ലാം തെറ്റിച്ച മറുപടി ആയിരുന്നു അമ്മച്ചിയുടേത്.

എല്ലാം പറയിപ്പിച്ചു അമ്മച്ചിയെ എന്റെ കൂടെ കിടത്താം എന്നു കരുതിയ എനിക്ക് എല്ലാം തെറ്റുക ആയിരുന്നു.

പക്ഷെ അമ്മച്ചി പറഞ്ഞ കഥയിൽ ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

എന്തു ചെയ്യും എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ റൂമിൽ തന്നെ കിടന്നു....

ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞത് അമ്മച്ചി അപ്പൂപ്പനോട് പറഞ്ഞു.

എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും തന്നെ അമ്മച്ചി അപ്പൂപ്പന്റെ കൂടെ റൂമിൽ പോകുന്നതും കൂടെ കിടക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.

ഇനി ഇപ്പോൾ ധൈര്യം ആയല്ലോ. ആരെയും പേടിക്കണ്ട.

പക്ഷെ അബോർഷൻ കഴിഞ്ഞ rest ആയതുകൊണ്ട് അവർ തമ്മിൽ ഒന്നും നടക്കുന്നില്ല എന്നു എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

ഇന്നാണ്