Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി

ചെന്നത്. നല്ല വെളുത്ത പാദങ്ങളിൽ കീലുങ്ങുന്ന പാദസരങ്ങൾ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ആ പാദങ്ങളുടെ ഭംഗി കൂട്ടി. പടികൾ കയറുമ്പോൾ മുട്ടുകാലിൽ നിന്നു തുടയുടെ തുടക്കത്തിലേക്ക് ഇറുക്കമുള്ള വെള്ളമുണ്ട് മാറുന്നത് മൂലം  അവിടെയുള്ള ചെറിയ രോമങ്ങളിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. ആന്റി പെട്ടെന്ന് വിയർക്കുന്ന ടൈപ്പ് ആണെന്ന് എരിക്കു തോന്നി. തൊട്ടു മുന്നിൽ താളത്തിൽ ഉരുണ്ട് തെന്നിക്കളിക്കുന്ന ആ ചന്തിപ്പന്തുകളിൽ മുഖമമർത്താൻ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ വല്ലാതെ കൊതിച്ചു പോയി. ആന്റിയുടെ പിന്നഴക് നോക്കി നടന്ന ഞാൻ​ മുകളിലെ മുറിയിലെത്തിയത് അറിഞ്ഞില്ല.

ബാഗ് അവിടത്തെ കട്ടിലിനു മുകളിലായി വച്ചിട്ട് ആന്റി പറഞ്ഞു.

“കുട്ടാ...ഇതാണ് നിന്റെ മുറി...നിനക്ക് കുളിക്കാൻ ഇവിടെ അറ്റാച്ച്ഡ് കുളിമുറി ഉണ്ട്...എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടെങ്കിൽ പറയാൻ മടിക്കേണ്ടട്ടോ...”

“എനിക്ക് ഇത് തന്നെ കൂടുതലായിട്ടാ തോന്നുന്നത് ആന്റി...” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“എന്നാൽ ഞാൻ താഴേക്ക് പോട്ടെ...അവിടെ നിങ്ങൾക്കുള്ള അപ്പം ശരിയാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കേരുന്നു...” എന്നു പറഞ്ഞ് ആന്റി പോകാനാഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് ചെറിയച്ഛൻ തന്ന രൂപയെടുത്ത് ആന്റിക്കു നീട്ടി.

“എന്താ ഇത്?...” ആന്റി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഇതിരിക്കട്ടെ ആന്റി...ഞാനിവിടെ കുറച്ച് ദിവസം നിൽക്കുന്നതല്ലെ...”

“ഓഹോ...അപ്പൊ മണിക്കുട്ടൻ വാടകയ്ക്ക് താമസിക്കാൻ വന്നതാണല്ലേ?...”

“അങ്ങിനെയല്ല ആന്റി...ഇത് വെച്ചോളൂ...” എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ നിർബന്ധമായി ആന്റിയുടെ കയ്യിലേക്ക്  കൊടുത്തു.

“കുട്ടാ...നീ ഞങ്ങൾക്ക് അന്യൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ...അത് നിന്റെ കയ്യിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ...മോന് ഇത് സ്വന്തം വീട് പോലെ കരുതാം...സന്ദീപ് മോന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എന്നോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...എന്നെ മോന്റെ അമ്മയെപ്പോലെ കരുതിക്കോട്ടോ...” അതു പറഞ്ഞിട്ട് ആന്റി രൂപ എന്നെ തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു. എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു. കണ്ണിൽ നിന്നും രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞു.

“അയ്യോടാ...അപ്പോഴേക്കും കരഞ്ഞോ...നീ കാണുന്ന പോലെയൊന്നുമല്ലല്ലോ... ശുദ്ധപാവമാണല്ലോ...” എന്നു പറഞ്ഞ് പാർവ്വതിയുടെ മാറിൽ വിലങ്ങനെയിട്ടിരുന്ന തോർത്തെടുത്ത് അവന്റെ മുഖം തുടച്ചു.

സങ്കടവും മാതൃവാൽസല്യത്തിന്റെ സ്നേഹവും കൂടിയായപ്പോൾ അവൻ പാർവ്വതിയുടെ തോളിലേക്ക് വീണു... “ആന്റി...സോറി ഞാൻ അറിയാതെ കരഞ്ഞുപോയതാണ്...”

പാർവ്വതി അവനെ വട്ടം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമ്മയില്ലാത്ത കുട്ടിയാണ്, പാവം തോന്നി അവൾക്ക്. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്തുടെ തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു.

“കുട്ടാ, നിനക്ക് ഇനി ആരുമില്ലെന്ന തോന്നൽ