Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി 3

ചാടാനെന്ന വണ്ണം തെറിച്ച് തെറിച്ച് വരുന്നത് കണ്ട് അവൻ ആർത്തിയോടെ ആ മാർക്കൂമ്പുകളിലേക്കു നോക്കി.

“ഇത്ര ഭംഗിയുള്ള തേങ്ങാക്കുലകൾ കണ്ടാൽ എങ്ങിനാ അങ്കിളേ ഉടയ്ക്കാതിരിക്കുന്നത്....” എന്നു പറഞ്ഞതും കുട്ടൻ അവളുടെ ബ്ലൌസിന്റെ അവസാനത്തെ ഹുക്ക് വിടീച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. എന്റമ്മേ...കുട്ടന്റെ വായിൽ നിന്നും  അറിയാതെ ആ വാക്കുകൾ പുറത്ത് വന്നു.  വെളിയിലേക്ക് ചാടിയ ആ രണ്ടു മാംസഗോളങ്ങൾ കണ്ട കുട്ടന്റെ സമനില തെറ്റി. അവന്റെ കൈകൾ ആ മാദകക്കനികളെ വലയം ചെയ്തു.

“ഓഹോ...അപ്പൊ ഇനിയെന്താ പരിപാടി...ഇനി തേങ്ങാപ്പാലു പിഴിഞ്ഞെടുക്കണ്ടേ....പാർവ്വതി അതും നീ കുട്ടനെക്കൊണ്ടാണോ ചെയ്യിക്കുന്നേ...” രമേശന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു സീൽക്കാരത്തോടെയാണ് അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞത്. അതിനു കാരണം കുട്ടന്റെ മുലകളിലെ മർദ്ദനമായിരുന്നു. അവൻ രണ്ടു മുലക്കുടങ്ങളും വശങ്ങളിൽ നിന്നും നടുവിലേക്ക് അമർത്തി തടവി.

“ശ്ശ്...ഹാ...പിന്നല്ലാതെ...എന്റെയീ പുന്നാരെക്കുട്ടൻ ഉള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്തിനാ തനിയെ പിഴിയുന്നെ...”അത് പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്റെ പുറകിൽ അമരുന്ന കുട്ടന്റെ ദണ്ടിലേക്ക് അവൾ തന്റെ ചന്തി ഒന്നുകൂടി തള്ളി.

“മണിക്കട്ടാ...മോനേ നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായോടാ...” സ്നേഹത്തോടെയുള്ള രമേശന്റെ വാക്കുകൾ കുട്ടനിൽ പക്ഷേ വേറെ രീതിയിലാണ് പ്രതിഫലിച്ചത്.

“എന്റങ്കിളേ...ഇൌ അമ്മയെ സഹായിക്കാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ...പിന്നെ ഇത് പിഴിയാൻ എന്ത് രസമാണെന്നോ...” അവളുടെ രണ്ട് മുലക്കാമ്പുകളിലും അമർത്തി ഞെക്കി, ഞെട്ടുകൾ തിരുമ്മിയുടച്ച് നീർത്തി വിട്ടാണ് അവനത് മൊഴിഞ്ഞത്.

“എന്റെ രമേശേട്ടാ...ഇവന്റെ പിഴിയൽ ചേട്ടൻ കണ്ടു പഠിക്കണംട്ടോ...ഉൌഹ്....എന്റെ ചേട്ടാ...” അവൾ വികാരത്താൽ അവന്റെ കഴുത്തിനു പുറകിൽ കൂടി കയ്യിട്ട് അവന്റെ മുഖം തന്റെ മുഖത്തോട് അടുപ്പിച്ച് അവന്റെ ചുണ്ടത്ത് അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

“അത്രയ്ക്ക്  നന്നായിട്ട് പിഴിയുന്നുണ്ടോ പാർവ്വതീ അവൻ...” പാവം...അവരുടെ കളികളൊന്നുമറിയാതെ ഓരോന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“അത് ചേട്ടന് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല...എന്റെമ്മേ....” കുട്ടൻ മുലക്കണ്ണിനു ചുറ്റും വിരലുകളാൽ വട്ടം വരച്ച്  ഞെക്കിപ്പിഴിയുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ. അവന്റെ ആയുധം അവളുടെ ചന്തിക്കിടയിലേക്ക് മുണ്ടിനു പുറത്തു കൂടെ അത് തുളയ്ക്കാനെന്ന വണ്ണം കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതോടെ അവളിലെ മദനപൂവിന്റെ ഇതളുകളിൽ നീരുറവ പൊടിയുവാൻ തുടങ്ങി.

“അമ്മേ...ദേ പാലു വന്നു തുടങ്ങി...എനിക്ക് കണ്ടിട്ട് സഹിക്കുന്നില്ല...” കുട്ടന്റെ കരവിരുതിൽ ആ മുലദ്വയങ്ങളിൽ നിന്ന് പാൽത്തുള്ളികൾ ഉതിർന്നു വരുവാൻ ആരംഭിച്ചു.

“ങ്ങേ...ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പാലു വന്നോ പാർവ്വതീ...”