Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി 4

ഈ പ്രായത്തിൽ ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടേത് പോലെയുള്ള ചിന്തകളുടെ ഉറവിടം കുട്ടൻ അവൾക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി...തോന്നലല്ല...അതാണ് സത്യം.

ഒൻപതാം ക്ലാസിലെ കുട്ടികൾക്ക് ഭൂമിശാസ്ത്ര വിഷയമാണ് പാർവ്വതി പഠിപ്പിക്കുന്നത്.  തരക്കേടില്ലാതെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളാണ് ആ ക്ലാസ്സിൽ. അതിന് പേര്ദോഷം കേൾപ്പിക്കാൻ ഒരുത്തനുണ്ട്...’അജ്മൽ’...

ക്ലാസ്സിലേക്ക് കേറുമ്പോൾ അവസാന ബെഞ്ചിൽ അവനുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയാണ് അവൾ കയറിയത്. വലത് ഭാഗത്ത് ആൺകുട്ടികളും ഇടത് വശം  പെൺകുട്ടികളുമാണിരിക്കുന്നത്. അജ്മൽ ഏറ്റവും പുറകിലെ ബെഞ്ചിൽ വലത്തേ അറ്റത്താണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഒരു പ്രാവശ്യം താൻ അവനെ പിടിച്ച് മുന്നിൽ കൊണ്ടു വന്ന് ഇരുത്തിയതാണ്. അടുത്ത ദിവസം പിന്നേം പുറകിലേക്ക് പോയി. ഇന്നും അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്...ഹും...ക്ലാസ്സിലെ  മറ്റു പിള്ളേരുടെ പോലെയല്ല അവൻ. ശരീരവളർച്ച കണ്ടാൽ പ്ലസ്-ടു വിന് പഠിക്കുന്ന ചെക്കനാണെന്നു തോന്നും. ഈ ക്ലാസിൽ തോറ്റു പഠിക്കുന്നത് ഇവൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഇവനെ പാസാക്കിയേ പറ്റൂ. അവൾ അതൊക്കെ ചിന്തിച്ചതിനു ശേഷം ക്ലാസ്സ് മുറിയിലെ തന്റെ  കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് മേശപ്പുറത്തെ അറ്റൻഡൻസ് രെജിസ്റ്റർ എടുത്തു.

അതേ സമയം കുട്ടൻ പറഞ്ഞ കാര്യം അവൾ ഓർക്കുകയായിരുന്നു... "ഇന്ന് എന്റെ അമ്മുക്കുട്ടീനെ കണ്ടാൽ ക്ലാസ്സിൽ  കുട്ടികളൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കത്തേയില്ല..." അവൾ അറ്റൻഡൻസ് എടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആൺകുട്ടികളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് കടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി...അങ്ങിനെ നോക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ രണ്ട് കണ്ണുകൾ തന്റെ മുന്നിലുള്ള മേശയുടെ അടിയിലേക്ക് നീളുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

അജ്മലായിരുന്നു അത്. അവൻ എന്താണ് നോക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ അവൾ താഴേക്ക് നോക്കി. അവിടെ സാരി മാറിക്കിടക്കുന്നതും അതിലുടെ വെളിവായ തന്റെ പൊക്കിളിൽ നോക്കിയാണ് അവൻ വെള്ളമിറക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അപ്പോൾ കുട്ടൻ പറഞ്ഞത്