Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി - 6

കുളിക്കുന്നത് കണ്ടത്. “ ആ പിള്ളേര് നീന്തുന്നത് കണ്ടോ സന്ദീപേ... എന്ത് രസമായിരിക്കും അതുപോലെ നീന്തിക്കളിക്കാൻ... “ അവൻ ഉൽസാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ അതിനെന്താ... എന്റെ വീടിന്റെ അവിടന്ന് കുറച്ച് മാറി ഒരു അമ്പലക്കുളമുണ്ട്... നമുക്ക് അവിടെപ്പോയി നീന്തിക്കുളിക്കാം... “ സന്ദീപിനും ആവേശമായി. “ പക്ഷേ എനിക്ക് നീന്തൽ അറിയില്ലെടാ...പിന്നെങ്ങിനാ... “ കുട്ടൻ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ നമുക്ക് അമ്മയോട് പറയാം... അമ്മയാ എന്നെ നീന്തൽ പഠിപ്പിച്ചത്...“ സന്ദീപ് അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കുട്ടന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരായിരം പൂത്തിരികൾ കത്തി... പാർവ്വതി ക മ്പികു ട്ടന്‍.നെ റ്റ് തന്നെ നീന്തൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച മനസ്സിൽ സങ്കൽപ്പിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവൻ രോമാഞ്ചം കൊണ്ടു... ഓരോന്നാലോചിച്ച് വീടെത്തിയതറിഞ്ഞില്ല... വീട്ടിലേക്ക് കേറി ചെല്ലുമ്പോൾ പാർവ്വതി സോഫയിൽ അവരെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. “ അമ്മ നേരത്തേ എത്തിയോ... ഞങ്ങൾ പോരുന്ന വഴിക്ക് ആ പുഴയിൽ കുട്ടികൾ കുളിക്കുന്നത് കണ്ടു... അപ്പോൾ നമ്മുടെ കുട്ടന് അവരുടെ പോലെ നീന്തിക്കുളിക്കാൻ ഒരു പൂതി...“ കളിയായി പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ കുട്ടനെ നോക്കി. “ അതിനെന്താടാ മോനേ... നീ കുട്ടനേം കൂട്ടി നമ്മുടെ അമ്പലക്കുളത്തിൽ പോയി കുളിച്ചു വാ...“ അവൾ കുട്ടനെ പിടിച്ച് സോഫയിൽ തന്റെയടുത്തിരുത്തി വാൽസല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ അതല്ലേ രസം... ഇവന് നീന്താൻ അറിയില്ലന്നേ... അമ്മയല്ലേ എന്നെ നീന്താൻ പഠിപ്പിച്ചത്... അവനേം കൂടി ഒന്നു പഠിപ്പിക്കെന്നേ... പാവമല്ലേ അവൻ... “ അവൻ ഒരപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു. “ മോനേ കുട്ടാ...നിനക്ക് നീന്താൻ പഠിക്കണോടാ...“ അവന്റെ തലമുടിയിലൂടെ വിരലുകളോടിച്ച് അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ തലയാട്ടി... ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ എഴുന്നേറ്റു... “ എന്നാൽ വാ ഇപ്പൊ തന്നെ പോകാം... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സന്ധ്യയാകും... “ അവൾ പറഞ്ഞതു കേട്ടപ്പോൾ ലോട്ടറി അടിച്ചതു പോലെ കുട്ടന്റെ മുഖം വികസിച്ചു. അവനും കുട്ടനും ഓടിപ്പോയി തോർത്തെടുത്ത് പോകാൻ തയ്യാറായി. പാർവ്വതി സാധാരണ വീട്ടിൽ ഇടുന്ന ഒരു മുണ്ടും ബ്ലൌസും മാറിലൊരു തോർത്തും, കുളിക്കാനുള്ള സോപ്പും എണ്ണയുമൊക്കെയായി എത്തി... “ എന്നാൽ വാടാ മക്കളേ... പോയേക്കാം...“ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പാർവ്വതി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി...

(അടുത്ത ഭാഗത്തോടെ കഥ അവസാനിക്കുന്നതാണ്...)