Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി 7

പിൻവലിച്ചു... എന്നാൽ അവന്റെ പഠിത്തത്തിൽ പാർവ്വതി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നു.

കുട്ടന്റെ പഠനം തകൃതിയായി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു... പാർവ്വതിയുടെ  വാൽസല്യത്തോടെയുള്ള കാമപരിചരണത്തിനിടയിലും കുട്ടൻ ​തന്റെ പാഠഭാഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി പഠിച്ചു തീർത്തു... അങ്ങിനെ കുട്ടൻ പോകുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസം വന്നെത്തി... ശനിയാഴ്ച... താൻ വന്നിട്ട് ഇത് ഒരാഴ്ചയാകുന്നു... നാളെ ഞായറാഴ്ചയാണ്... തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകണമെന്നല്ലോ എന്നാലോചിച്ചപ്പോൾ അവന് നല്ല വിഷമം തോന്നി... അവന്റെ തിരിച്ചു പോകുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ പാർവ്വതിയിലും വിവരിക്കാനാവാത്ത സങ്കടമുണ്ടായി.

ശനിയാഴ്ച വൈകിട്ട് ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ കുട്ടൻ പാർവ്വതിയോടു ചോദിച്ചു... “ അമ്മേ... ഞാനൊരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞാൽ അമ്മ എനിക്ക് സാധിച്ചു തരുമോ...” അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് സന്ദീപും അവനെ നോക്കി...

“ എന്താടാ മോനേ... നീ പറയെടാ...” അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“ ഇന്ന് എന്റെ അമ്മയുടെ കൂടെയുള്ള അവസാന ദിവസമല്ലേ... എന്നെ താരാട്ട് പാട്ട് പാടി എന്റെ കൂടെ ഉറങ്ങാവോ...” അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണു ചെറുതായി ഇൌറനണിഞ്ഞു.

“അയ്യോടാ മോനേ....” സന്ദീപിന്റെ ഒപ്പം കുട്ടന് എതിരെ കസേരയിലിരിക്കുകയായിരുന്ന പാർവ്വതി എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുത്തെത്തി... എന്നിട്ട് അവന്റെ മടിയിൽ വലത്തോട്ട് ചരിഞ്ഞിരുന്ന് തന്റെ മാറിലേക്ക് അവന്റെ മുഖം ചായ്ച്ചു കിടത്തി അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“ അയ്യോ അമ്മേ... പാവം... അമ്മയ്ക്ക്  അതൊന്ന് സാധിച്ചു കൊടുത്തുകൂടെ... ഇന്ന് അമ്മ അവന്റെ കൂടെ ഉറങ്ങിയാൽ മതി...” പാർവ്വതി കുട്ടന്റെ അടുത്തിരുന്ന് അവന്റെ മുടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സന്ദീപിന് പാവം തോന്നി... അവന് തന്റെ അമ്മയെ പിരിയുന്നതിൽ ഒത്തിരി  വിഷമം ഉണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.