Chapter Title : മണിമലയാർ 4 [ലോഹിതൻ]

കരുതിയാണോ നിന്നെ ഇങ്ങനെ കയറൂരി വിടുന്നത്..."

" അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം.. അമ്മക്കില്ലാത്ത സന്തോഷങ്ങളൊന്നും അവൾക്കും വേണ്ടന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞത് അതുകൊണ്ടാണ്..."

" എന്റെ മക്കളേ.. ഏറ്റവും ഭാഗ്യവതിയായ അമ്മ ഞാനായിരിക്കും.. സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ അമ്മയുമായി പങ്കു വെയ്ക്കാൻ വേറെ ഏത് പെണ്ണിന് മനസുവരും..."

" ഇപ്പോൾ ആന്റിക്ക് എല്ലാം മനസിലായില്ലേ.. ഇനി മനസിലുള്ള വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ വലിച്ചെറിയ്..."

ചന്തി പ്പാളികൾക്കിടയിലേക്ക് വിരൽ ഇറക്കിക്കൊണ്ടാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്...

" നീ ഇതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എങ്ങോട്ടാണ് വിരൽ തള്ളി കേറ്റുന്നത്..."

"എന്റെ ആന്റിയുടെ എവിടെയൊക്കെ കേറ്റാൻ പറ്റുമോ അവരെയൊക്കെ കേറ്റും..."

" നിനക്ക് ഞാൻ എന്റെ മകളെ തന്നില്ലേ.. അവൾ ചെറുപ്പമല്ലേ സുന്ദരിയല്ലേ.. പിന്നെ എന്തിനാണ് നിനക്ക് ഈ കിളവിയെ..."

" കിളവിയോ..! ആന്റിയോ..!! "

" ആൻറ്റീ മധുരപ്പതിനെഴ് എന്നൊക്കെ വെറുതെ പറയുന്നതാ.. മധുര നാൽപത് എന്നാണ് പറയേണ്ടത്..."

"തന്നെ ഇറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ കൈകൾ വിടുവിച്ചിട്ട് ശോഭന പറഞ്ഞു.. സോഫിയ വരാൻ സമയമായി മോൻ പൊയ്‌ക്കെ..."

അവൾ കാണുന്നത് കൊണ്ട് ആന്റിക്ക് നാണമാണോ..."

"അതൊന്നും അല്ലടാ.. ഞാൻ ഒരു പെണ്ണല്ലേ.. മകളുടെ മുൻപിൽ അവളുടെ കെട്ടിയോനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത്.. ശ്ശേ.. ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ... "

" ങ്ങും.. ആന്റിക്ക് ഇപ്പോഴും നാണം മാറിയിട്ടില്ല.. അവളോട് ഞാൻ പറയാം ആന്റിയുടെ നാണം മാറ്റാൻ..."

. ഭാര്യ ഉപേക്ഷിച്ചതോടെ എസ് ഐ ദിവാകരൻ ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ സമയവും അംബികയുടെ വീട്ടിലാണ്... അൻപത് വയസ്സ് ഉണ്ടങ്കിലും ഇപ്പോഴും മുറ്റ് സാധനം തന്നെ.. രുദ്രൻ സുമ സുഷമ്മ ഇങ്ങനെ മൂന്ന് മക്കൾ..

എരുമേലിക്കാരൻ ഒരാൾ ആയിരുന്നു ഭർത്താവ്... അയാൾ ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്നുപോലും അംബികക്ക് പിടിയില്ല...

രണ്ടു വർഷം മുൻപ് രുദ്രൻ ഒരു കൊലക്കേസിൽ പെട്ട് ജയിലിൽ ആയ സമയത്താണ് ദിവാകരൻ എസ് ഐ അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നത്...

ജേഴ്സി പശുവിനെ പോലുള്ള അമ്മയും അതിനു ചേരുന്ന രണ്ട് മക്കളും.. ഇത്രയും മതിയായിരുന്നു കാന്തം ഇരുമ്പിലേക്ക് അടു ക്കുന്നപോലെ ദിവാകരൻ അങ്ങോട്ട് അടുക്കാൻ...

സുമയും സുഷമയും കെട്ടിക്കാനുള്ള പ്രായം തികഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്..