Chapter Title : മണിമലയാർ 4 [ലോഹിതൻ]

വിയർപ്പിന്റെ മണം ശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് ശോഭന പറഞ്ഞു.. അച്ചായൻ അങ്ങിനെയും കരുതിക്കാണും.. പക്ഷേ അന്ന് എനിക്ക് അത് മനസിലായില്ല.. അതുകൊണ്ടല്ലേ അച്ചായൻ പോയ ഉടനെ നിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ് വിട്ടത്.. ആ ബുദ്ധിമോശം ഞാൻ ചെയ്യാതിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പാട് ദുരിതങ്ങൾ ഒഴിവായേനെ...

ശോഭന സങ്കടപ്പെട്ടാണ് പറയുന്നത്.. അത് കണ്ട് അവളുടെ കൈയിൽ നിന്നും കാപ്പി പാത്രം വാങ്ങി തറയിൽ വെച്ചിട്ട് അവളുടെ രണ്ടു തോളിലും പിടിച്ചു കൊണ്ട് റോയി പറഞ്ഞു...

ഇനി ആന്റി സങ്കടപ്പെടരുത്... ആന്റിക്ക് സോഫിയില്ലേ ലില്ലിയില്ലേ പിന്നെ ഞാൻ.. അച്ചായൻ ആന്റിക്കായി തന്നതല്ലേ എന്നെ...

ശോഭനയുടെ തോളിൽ ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ കൈകൾക്ക് ബലം കൂടി വരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു...

അവന്റെ മാറിലേക്ക് താൻ ചാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. വിയർപ്പിന്റെ മണം.. പുരുഷന്റെ മണം..

റോയിയുടെ വിയർപ്പൊഴുകുന്ന നെഞ്ചിൽ ശോഭനയുടെ താടി മുട്ടി..

തന്റെ നെഞ്ചിലെ കുംഭങ്ങൾ അവന്റെ ശരീരത്ത് അമരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു...

റോയിച്ചാ നീ എനിക്ക് മകനാണ്...

ആന്റി എനിക്ക് അമ്മയാണ്.. മുല കുടിപ്പിക്കുന്ന അമ്മ..

എന്റെ മോൾടെ സ്വത്താണ് നീ...

മോൾടെ സ്വത്തിന് അമ്മയ്ക്കും അവകാശമുണ്ട്.. ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ല.. അവളാണ് പറഞ്ഞത്..

അവൾ തലയുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി...

സത്യം.. അവളാണ് പറഞ്ഞത് അമ്മക്ക് കിട്ടാത്ത സുഖമൊന്നും അവൾക്കും വേണ്ടന്ന്...

ശോഭനയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി..

റോയി കൈകൾ തോളിൽ നിന്നും താഴെക്കിറക്കി അവളുടെ അരയിൽ ചുറ്റിപിടിച്ചു..എന്നിട്ട് കണ്ണുനീർ കൂട്ടി കവിളിൽ ചുംബിച്ചു...

ശോഭന പെരുവിരൽ കുത്തി ഉയർന്നു.. അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഇട്ട് ഉരസി..

പെട്ടന്ന് അവൾ പിൻവാങ്ങി..

ചുറ്റും നോക്കി.. പറമ്പാണ്.. ആരുമില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം..

ഞാൻ.. ഞാൻ പോകുവാ.. സോഫി തേടി വരും.. നീ കാപ്പി കുടിക്ക്...

തിരിച്ചു നടന്നുപോകുന്ന ശോഭനയുടെ കേറിയിറങ്ങുന്ന ചന്തികളിൽ നോക്കി അവൻ കാപ്പി പാത്രം കൈലെടുത്തു...

ശോഭന തിരികെ വരുമ്പോൾ സോഫി അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...

ശോഭന അവൾക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ ഓരോ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി...

അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോഴേ എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി...

സോഫിയ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അമ്മയെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു...

ശോഭനയുടെ സാരിയിൽ നിന്നും