Chapter Title : മണിമലയാർ 3 [ലോഹിതൻ]

നമുക്കും കെട്ടിപിടിക്കാം..

സോഫിയ അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു..

അവളെ ഇറുക്കെ പുണർന്നുകൊണ്ട് ചുണ്ടിലെ പാൽ മയം അവൻ ഉറുഞ്ചി എടുത്തു... ചുണ്ടിലും കവിളിലും നെറ്റിയിലും കൺ പോളകളിലും ആവേശത്തോടെ അവൻ ചുംബിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...

"ആഹ് റോയിച്ചാ.. എന്റെ ആരാ...

"നിന്റെ ഭർത്താവ്.. "

"ഓഹ്.. ഇത്രയും നാൾ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ ഞാൻ എന്നോട് ചോദിക്കുമായിരുന്നു.."

എന്ത്... "

"നീ ആരെയാ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത് എന്ന്‌.. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് ധൈര്യമായി പറയാമല്ലോ.. എടീ അത് നിന്റെ ഭർത്താവ് ആണെന്ന്... "

"റോയി അവളെ ബെഡ്ഡിൽ പിടിച്ചിരുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു..

"എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഒക്കെ ഞാൻ ഓടിക്കട്ടെ.. "

"ശത്രുക്കളെയൊ..അതാരാ.... "

"നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഗൗൺ അതിന് അടിയിൽ ഉള്ളത് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ എന്റെ ശത്രുക്കളാണ്.."

"പെരും കള്ളൻ.. ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യ്... "

"പാടില്ല.. പാടില്ല.. ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരം മനസിലാക്കണമെന്നാണ് പറയുന്നത്.."

"നമ്മൾ പരസ്പരം മനസിലാക്കിയവർ അല്ലേ.."

"മനസിലാക്കൽ പലരീതിയിൽ ഉണ്ട്.. നമ്മൾ സംസാരിച്ചും കേട്ടും ഒക്കെയല്ലേ മനസിലാക്കിയത്.. ഇന്ന് കണ്ടു മനസിലാക്കേണ്ട ദിവസമാണ്.."

"ശ്ശേ.. എനിക്ക് നാണമാ റോയിച്ചാ.."

സംസാരത്തിനിടയിൽ ഗൗണിന്റെ കൊളുത്തുകൾ മാറ്റിയത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല...

ബ്രായും ജട്ടിയും മാത്രമായപ്പോൾ അവളെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടത്തി...

തന്റെ വയറിലും പുക്കിളിലും അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഇഴഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അവൾ കാമം എന്ന വികാരത്തെ അറിയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു...

ബ്രാ യുടെ കൊളുത്ത് വിട്ടതോടെ ജെട്ടിയിൽ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു..

"ഇനി എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു മാത്രമേ ഒള്ളു.."

"അയ്യോ.. വേണ്ട