Chapter Title : മണിമുറ്റത്തെ നീലാംബരം 2 [വിശ്വറാം]

ഗർത്ഥത്തിൽ കിടന്ന എന്റെ കാമചിന്തകൾ എന്നെ വേട്ടയാടിയിരിക്കുന്നു....അതും ഒരു വിരൽ ക്രിയ നടത്താതെ....,.

--_-----_-_-------------------------------------

പൂറിനെ തഴുകികൊണ്ടവൾ.. ആ ക്ഷീണത്തിൽ മയങ്ങി പോയി....ഉയർത്തി വച്ച സാരിയും പാവാടയും അങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കുന്നു രണ്ടു വിരലുകൾ പൂറിലും പൂറിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് ഇപ്പോഴും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല... നിർത്താതെ ഉള്ള ചുരത്തൽ ശരീരം ഒന്നനക്കാൻ വയ്യാതെ ഷീണിതയായി മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനിനെ നോക്കി കിടന്നു.

വലിയ ഒരു ഇടിയുടെ ശബ്ദത്തോടെ നീലാംബരി ചാടി എണീറ്റു.... ശക്തമായ മഴയും കാറ്റും ഓടിച്ചെന്നവൾ റൂമിലെയും കിച്ചണിലെയും ജനലുകൾ അടച്ചു കൊണ്ട് മോന്റെ മുറിയിലേക്ക് വാതിൽ ഇപ്പോഴും തുറന്നിട്ടില്ല...

പോയൊന്നു അവനെ വിളിച്ചാലോ...

വിളിച്ചാൽ... എന്ത് പറയും അവനോടു.. വീണ്ടും കുറ്റബോധം മനസ്സിൽ ഇരച്ചുകേറി... വേണ്ട ഇപ്പോൾ പോകണ്ട ആഹാരം ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ട് അവനെ വിളികാം.,.

അവന്റെ പ്രതികരണം എങ്ങനെ ആയിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി കഴിയുന്നില്ല....

രാത്രിയിൽ ഉള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി വച്ചവൾ മോന്റെ മുറിയിലെ വാതിലിൽ മുട്ടി.,

""'മോനെ.... മോനേ... കണ്ണാ..""വാതിൽ തുറക്കുമോ മോനെ""അമ്മ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ"""

ഉള്ളിൽ നിന്നും പ്രതികരണം ഇല്ലാത്തതിനാൽ നീലാംബരി ഒന്ന് ഭയന്ന്..

""അമ്മെടുത്തു വച്ചോളു ഞാൻ കഴിച്ചോളാം...""

അവൻ പുറത്ത് വന്നില്ലെങ്കിലും അവൾക് ഒരു ആശ്വാസമായി.. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവൻ മിണ്ടിയല്ലോ..

ടേബിളിൽ ആഹാരം എടുത്ത് വച്ചു കുളിക്കാൻ കേറിയപ്പോൾ ഒരുകാര്യം അവൾക്ക് മനസിലായി തനിക് മുൻപ്പ് അവൻ കുളിച്ചിട്ട് പോയിരിക്കുന്നു...

ഇനി അവന് കുളിക്കാൻ എന്റെ ആവിശ്യം വരില്ല... ഇനി മുതൽ അവൻ എല്ലാം സ്വന്തമായി കുളിക്കുമായിരിക്കും.... കുഴപ്പമില്ല അവൻ എന്നും എന്നേ നോക്കി നിൽക്കേണ്ട..

ഇപ്പോൾ അവൻ കുറച്ചു ആരോഗ്യവനായി..

ഞാൻ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തു....ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തത് അവന്റെ കുടുംബത്തോടും.. എന്റെ കാമഭ്രാന്തിനു.. ഇനി ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ല... അതിനുള്ള അവസരം ഞാൻ കൊടുക്കത്തില്ല... അവന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ നടക്കാം... അല്ലാതെ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഇപ്പോൾ എനിക്കില്ല.... ബാലൻ സാറിനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് കുറച്ചു ദിവസം വീടിൽ പോയാലോ... അത് വേണ്ട മോൻ കാര്യം കഷ്ടത്തിലാകും.. ഞാൻ അല്ലാതെ