Chapter Title : മണിമുറ്റത്തെ നീലാംബരം [വിശ്വറാം]

ശേഷം ഷേവ് ചെയ്യാമായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ.

ഇരുന്നുകൊണ്ട് താഴേക്ക് ഒരുപാട് സമയം നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അത്രക്കും കൈയും കഴുതും വേദനിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എത്രേം പെട്ടന്ന് തന്നെ തീർത്താൽ മതിയെന്നായെനിക്. ശരീരം പഴയതുപോലെ വഴങ്ങുന്നില്ല ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഒരു 5കിലോക്ക്‌ മുകളിൽ ഭാരമുള്ള വസ്തു ഉയർത്താനുള്ള ആരോഗ്യം ഇപ്പോഴും വന്നിട്ടില്ല.

കുറച്ചു നേരം ഒന്നും ചെയ്യാതെ അങ്ങനെ ഇരുന്നു. വീണ്ടും ഞാൻ ശ്രെമിച്ചു... മ്മ്... കഴിയുനില്ല. കത്രികക്ക് ഭാരം ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ല എന്നിക് കോൺസെൻട്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല.,,.

ഈ ചെറിയ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ എനിക്ക് വല്ലാതെ വിഷമം തോന്നി.. പകുതിയിൽ ആക്കി വച്ചിട്ട് എന്ത് കാര്യം നീലുമ്മ ഇപ്പോൾ വേണേലും റൂമിലേക്ക് വരാം.. എന്റെ നിവർത്തികേടിനെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മുടി കഴിയുന്നത് പോലെ വെട്ടി മിനുക്കി കൊണ്ടിരുന്നു...

എന്റെ കണക്ക് കൂട്ടലുകൾ തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് ""കണ്ണാ എന്താ മോനെ ചെയ്യുന്നേ""വാതിലിനു നേരെ നിന്നും നോക്കിയാൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുന്നുന്നു പെട്ടെന്നു മനസ്സിലാകില്ല ആ രീതിയിലാണ് ഞാൻ ഇരിക്കുന്നത്...

നീലുമ്മയുടെ പെട്ടന്നുള്ള വരവിൽ കൈയിൽ ഇരുന്നു കത്രിക താഴെക്കിട്ട് ബെഡ് ഷീറ്റ് എടുത്ത് എന്റെ അര ഭാഗം പെട്ടെന്ന് മറച്ചു കൊണ്ട്

ഞാൻ:അമ്മേ.... അത്... എനി.,..

നീലുമ്മ:മോനെ എന്താ പറ്റിയെ.,. ങേ.. പറ...:

എന്നെ അടിമുടി നോക്കിക്കൊണ്ട്..

ഞാൻ എന്തോ ചെയ്ത് പണികിട്ടി എന്ന് രീതിയിൽ ആയിരുന്നു അമ്മേടെ കണ്ണുകളിലെ ഭയം

നീലുമ്മ:എന്തോ പറ്റി... ഉറക്കത്തിൽ മൂർത്രമൊഴിച്ചുപോയോ... കുഴപ്പമില്ല... വേറെ മാറ്റിയുടുക്കാം ആ ഷീറ്റ് ഇങ്ങുതയോ.....

എന്റെ ബെഡ് ഷീറ്റിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു അമ്മ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ:ഇല്ല... അതല്ല മൂത്രമൊഴിച്ചില്ല...

ഞാൻ എന്ത്