Chapter Title : മണിയറക്കള്ളൻ [സ്പൾബർ]

പരിഭ്രമമൊന്നുമില്ലാതെ അവൻ നടന്നു.. അയൽവാസികളെല്ലാം ഇന്നലെ കല്യാണത്തലേന്ന് ഉറക്കൊഴിച്ചത് കൊണ്ട് എല്ലാവരും ഇന്ന് നേരത്തെ ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന കണക്ക് കൂട്ടലിൽ ബാലു ധൈര്യത്തോടെ നടന്നു..ആരേലും കണ്ടാൽ തന്നെ പറയാനുള്ള കാരണം അവൻ കരുതിയിരുന്നു..

മനോജിന്റെ വീട്ടിൽ വെളിച്ചമൊന്നും ഇല്ലെന്ന് ദൂരെ നിന്നേ ബാലു കണ്ടു.. അതുമല്ല, കല്യാണപ്പന്തലൊന്നും പൊളിച്ചിട്ടില്ല.. അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോ മനോജിന്റെ മുറിയിൽ വെളിച്ചം കെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്ന് മനസിലായി.. ജനൽ കർട്ടനിടയിലൂടെ നേർത്ത വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്..

ബാലു മുറ്റത്തേക്ക് കയറി.. മുറ്റത്ത് പന്തലുള്ളത് കൊണ്ട് പുറത്ത് നിന്നാരും കാണില്ല.. അവൻ പതിയെ വീടിന്റെ പിൻവശത്തേക്ക് നടന്നു..ആ വീടിന്റെ മുക്കും മൂലയും അവന് സുപരിചിതമാണ്.. അടുക്കളഭാഗത്ത് ചെറിയൊരു ഒട്ടുമാവുണ്ട്.. ബാലു അതിൽ പിടിച്ച് അനായാസം സൺഷേഡിലേക്ക് കയറി.. പതിയെ അവൻ സൺഷേഡിലൂടെ കുനിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് നടന്നു..മനോജിന്റെ മുറിയുടെ ആ വലിയ എയർ ഹോളായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം.. ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ മനോജിന്റെ കുറ്റപ്പെടുത്തലും പരിഹാസവും ബാലുവിന് കടുത്ത പക തോന്നിയിരുന്നു..അവനിട്ട് ഒരു പണി കൊടുക്കാൻ അപ്പഴേ കരുതിയതാണ്..

പതിയെ ഇഴഞ്ഞ് അവൻ മനോജിന്റെ മണിയറയുടെ മുമ്പിലെത്തി.. ഇപ്പോൾ ആ എയർ ഹോളിലൂടെ വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് കാണാം.. അവൻ ലൈറ്റ് കെടുത്തിയിട്ടില്ല.. ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കും മുമ്പ് ബാലു ആദ്യം കണ്ണോടിച്ചത് പുറത്തേക്കാണ്..  മുറ്റത്ത് പന്തലുള്ളത് കൊണ്ട് പുറത്ത് നിന്ന് ആരും തന്നെ കാണില്ലെന്ന് അവന് മനസിലായി..

ഈ എയർ ഹോൾ ഉള്ള ചുവരിന്റെ നേരെ എതിർ ഭാഗത്താണ് മനോജിന്റെ കട്ടിൽ..ബാലു പതിയെ തലയുയർത്തി എയർ ഹോളിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.. മുറിയിൽ നല്ല വെളിച്ചമുണ്ട്.. എതിർഭാഗത്തെ ചുവരിനോടടുപ്പിച്ചിട്ട കട്ടിൽ ഇരിക്കുകയാണ് വരനും വധുവും.. രണ്ടാളും കല്യാണ വേഷമൊക്കെ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.. മനോജ് ഒരു ലുങ്കിലും ബനിയനുമാണ് വേഷം.. ജിഷ ഒരു ചുരിദാറും.. നേരം പതിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇവർ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നില്ലേന്നാലോചിച്ച് ബാലു ശ്വാസം വിടുന്ന ശബ്ദം പോലും കേൾപ്പിക്കാതെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.. ബാലു ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തെ ചുവരിലാണ് ബൾബ് കത്തുന്നത് എന്നത് കൊണ്ട് ആ ഭാഗത്ത് കുറച്ച് ഇരുട്ടാണ്. പെട്ടെന്ന് നോക്കിയാൽ കാണില്ല..

അവർ ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുകയാണ്..പതിയെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്..ആ സംസാരം മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് ബാലു