Chapter Title : മഞ്ജിമാഞ്ജിതം 4 [കബനീനാഥ്]

പതയിലും സ്രവത്തിലും കുതിർന്ന ലിംഗം യോനിയിൽ നിന്ന് ഊരിയതും അവൾ മിഴികൾ തുറന്നു…

അവൻ അവളെ മറി കടന്ന് കിടക്കയിലേക്ക്

മലർന്ന് വീണു……….

“”പ്പോ ചെയ്ത പാപം എവിടെ തീർക്കും……….?””

നിർജ്ജീവാവസ്ഥയിലെന്നവണ്ണം അവൾ ചോദിച്ചു…

നന്ദു അനങ്ങിയതേയില്ല…….....

“” പറയെടാ…….....”

അവൾ ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന് അവനെ കുലുക്കി……

“” ഞാൻ നിന്നെ പ്രസവിച്ചില്ലാന്നേയുള്ളൂ……….””

“”അതുകൊണ്ടാണല്ലോ എന്റെ സ്നേഹത്തിൽ സംശയവും……….””

നന്ദു പിറുപിറുത്തത് അവൾ കേട്ടു…….

“”ഉറക്കെ പറയെടാ…….....””

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് , മുടി വാരിച്ചുറ്റി…

“” എന്നെ വിശ്വാസമില്ലല്ലോ….....””

നന്ദു വീണ്ടും പിറുപിറുത്തു…

അതു കേട്ടതും അഞ്ജിത ഒന്ന് ഏങ്ങി…….

“” ഷ്ടം കൊണ്ടാ… ത്രയുമൊക്കെ സമ്മതിച്ചേ……..... ന്നിട്ടും…””

അവൾ അഴിഞ്ഞു കിടന്ന ഷർട്ടിൽ മുഖം തുടച്ചു……..

“” നിക്കിനി വയ്യാ ന്റെ തൃപ്പാളൂരപ്പാ…..........”

അവൾ ഈറനണിഞ്ഞ മിഴികളോടെ മുഖം കുനിച്ചു…… .

ഒന്നു വീശിയടിച്ച വികാരക്കാറ്റിൽ താൻ ചെയ്തു പോയ പാതകമോർത്തായിരുന്നു അവളുടെ സങ്കടം……

നന്ദുവിനെ വെറുതെ വിടാമായിരുന്നു……

പക്ഷേ……….?

ശരീരം അതിനു സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ…….

എല്ലാം കൊണ്ടും അനുകൂലമായ സ്ഥിതിക്ക് ശരീരം  അതിന്റെ സ്വഭാവം പുറത്തെടുത്തു…

നന്ദു, അവൾ കരയുന്നതു കണ്ടതും പതിയെ എഴുന്നേറ്റു…

ഒന്നു സംശയിച്ച ശേഷം, അവൻ അവളുടെ  ചുമലിൽ കൈ വെച്ചു……….

അവളനങ്ങാതെ തന്നെ മുഖം കുനിച്ചിരുന്നു……….

“ സോറി മേമേ…””

അവൻ ദു: ഖത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു… ….

“” ഞാനാണ് എല്ലാത്തിനും കാരണക്കാരൻ… അതിനു മേമ വിഷമിക്കണ്ട… …. “

അവൻ കയ്യെടുത്ത് അവളുടെ ചെവിയിലും കവിളിലും തലോടി… ….

“” എന്റെ സ്നേഹം ഇല്ലാതാകുമെന്ന് കരുതിയാണ് മേമ അത് ചെയ്തതെന്നറിയാം… സോ…, ഐ കാൻ………. “

അവൻ പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ , അവൾ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുയർത്തി…

അവളെ നേരിടാനാവാതെ അവൻ വീണ്ടും കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…

അഞ്ചു മിനിറ്റോളം അവൾ അതേ ഇരിപ്പു തുടർന്നു…

പിന്നെ, സാവകാശം പുതപ്പെടുത്ത് , അവനോട് ചേർന്നു കിടന്നു….

അവൾ മാറിക്കിടക്കും എന്നാണ് നന്ദു കരുതിയത്……

അതേ അത്ഭുതത്തോടെ അവൻ അവളെ നോക്കി…

അഞ്ജിത, അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലതു കൈ ചുറ്റി…….