Chapter Title : മഞ്ജിമാഞ്ജിതം 5 [കബനീനാഥ്] [Climax]

ഉണ്ടാവുമോ മേമേ… ….?””
ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നും അവൾ പറഞ്ഞില്ല…
“ ചിലപ്പോൾ നമ്മളെ അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടാകും.. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് തോന്നിയതാകും…… “
സച്ചു മിണ്ടിയില്ല…
“” നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണം…””
അവൾ പറഞ്ഞതും അവനൊന്നു മൂളി…
“” അങ്ങനെ ഉണ്ടെങ്കിലോ മേമേ… ?””
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ചോദിച്ചു…
“ ഉണ്ടെങ്കിൽ….....!!!???””
അവൾ പതിയെ അവന്റെ ചെവിക്കരുകിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു…
“” അവരും സുഖിക്കട്ടേടാ… നമ്മളത് ചികയാൻ പോകണ്ട… നമ്മൾ പിടി കൊടുക്കാതെ നോക്കുക… “
സച്ചു അവളുടെ പുറത്ത് കൈ ചുറ്റി…
“”അറിഞ്ഞാൽ ഈ ഒളിച്ചു കളിയുടെ ത്രില്ലു പോകും അല്ലേ മേമേ….....? “”
അവൻ നേരിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും അവൾ മുഖമുയർത്തി…
“” അതു മാത്രമല്ലടാ… നമ്മളത് കണ്ടുപിടിക്കാനായി ശ്രമിച്ചാൽ അവർ വല്ല അവിവേകവും കാണിച്ചാലോ… ?””
ഒരു നടുക്കം അവന്റെ മിഴികളിലുണ്ടായി…
“” നമ്മൾ പിടി കൊടുക്കാതെ നോക്കുക.. അവരില്ലെങ്കിൽ നമ്മളുണ്ടോടാ………. ?””
അവളൊന്നേങ്ങിയത് സച്ചു അറിഞ്ഞു…
ശരിയാണ്… !
നന്ദു ഇല്ലെങ്കിൽ സച്ചു ഇല്ല…….
സച്ചു ഇല്ലെങ്കിൽ നന്ദു ഇല്ല…….
മഞ്ജിമ വേണം അഞ്ജിതയ്ക്ക്…
മഞ്ജിമയും അഞ്ജിതയും ചേർന്നാലേ അമ്മമ്മ പറഞ്ഞതു പോലെ അർത്ഥം പൂർണ്ണമാകൂ……….…
‘മഞ്ജിമാഞ്ജിതം… ….!’
അല്ലെങ്കിൽ വെറും മനോഹരമായി മഞ്ജിമയും കൂടിച്ചേരാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ വെറും അലങ്കാരം മാത്രമായി അഞ്ജിതയും തനിച്ചായിപ്പോകും…….
മനോഹരമായി ഭവനമാണെങ്കിലും ഓഫീസാണെങ്കിലും തന്നെയും നന്ദുവിനെയും മനസ്സുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു നിർത്താൻ ഇരുവരും ഉണ്ടെങ്കിലേ സാദ്ധ്യമാകൂ…….
പക്ഷേ… ….???
മനസ്സിലെ സംശയം വെറുതെ തള്ളിക്കളയാൻ മഞ്ജിമയ്ക്ക് മനസ്സു വന്നില്ല…
ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല… ….
ഒന്നും നേടാനുമല്ല… ….
സത്യമറിയാൻ മാത്രം…….....
ഇടയ്ക്കിടെ തനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന കുറ്റബോധത്തിന്റെ അളവു കുറഞ്ഞാലോ?
സച്ചുവിന്റെ ശുക്ളം തിങ്ങിയൊഴുകുന്ന യോനിയുമായി , അവനെ പുണർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ അതറിയാനൊരു സുരക്ഷിത മാർഗ്ഗം മനസ്സിൽ തിരയുകയായിരുന്നു…….

തുടരുന്നു……...........;

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം മഞ്ജിമ സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണം നടത്തിയെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചില്ല…
അതോടെ തന്റെ അനുമാനം തെറ്റാണെന്ന ബോദ്ധ്യത്തിലേക്ക് അവൾ എത്തിച്ചേർന്നു..
ദിവസങ്ങൾ പഴയതു പോലെയായി …
അഞ്ജിതയും നന്ദുവും പിണക്കം മാറി അടുത്തെങ്കിലും മഞ്ജിമ