Chapter Title : മഞ്ജു മമ്മി [Noname]

ഏട്ടന് ഞാൻ ഇനിയും കിടന്ന് കൊടുക്കുമെന്ന് പോലും പറഞ്ഞു.. അവൻ കത് കേട്ട് മമ്മിയെ തല്ലാൻ കൈയോങ്ങിയതും പപ്പിയമ്മ അവനെ തടഞ്ഞു... പപ്പിയമ്മേ മമ്മി പറഞ്ഞ് കേട്ടില്ലേ അതും ഇന്നലെ കണ്ട ഏതോ ഒരുത്തന് വേണ്ടി... ഏതോ ഒരുത്തനല്ല.. എന്റെ എല്ലാമാ ഇപ്പോൽ അയാൾ ചിലപ്പോൾ ഞാനയാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങിപോയെന്നിരിക്കും മഞ്ജു മകനോട് അതു പറഞ്ഞതും നീ റൂമിലേക്ക് പോടിയെന്നും പറഞ്ഞ് പപ്പിയമ്മ അവളെ റൂമിലേക്ക് പറഞ്ഞ് വിട്ടു.. കഴപ്പ് കേറി നിന്ന അവൾക്ക് അത് തീർക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ ദേഷ്യവും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു... പപ്പിയമ്മേ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടും മമ്മി ന്യായീകരിക്കുന്ന കേട്ടില്ലേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്നു.. അതിന് അവൾ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തെന്നാ നീ പറയണേ... അവളെ ഞാനൊരിക്കലും ഈ കാര്യത്തിൽ കുറ്റം പറയില്ല പപ്പിയമ്മ പറഞ്ഞതും അലക്സ് അവരെ നോക്കി.. പപ്പിയമ്മയും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടാണോ ഇതൊക്കെ.. അവൻ ചോദിച്ചു.. അതേ എല്ലാം എന്നോട് വൻ പറയാറുണ്ട്... എന്നിട്ടു പപ്പിയമ്മയും മമ്മിയെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുവാണോ.. ഉപദേശിച്ച് മാറ്റാൻ വയ്യാരുന്നോ.... ഞാനെന്തു പറയാനാ അവളോട്.. എന്റെ മോൻ അവളെ കെട്ടിക്കൊണ്ടു വന്ന കാലം തൊട്ടേ അവളെ നല്ലപോലെ നോക്കിയിട്ടില്ല.. നീ ജനിച്ച് കുറച്ച് നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേ അവൻ ഇട്ടേച്ചും പോയതാ.. പിന്നെ നിനക്ക് വേണ്ടിയാ അവൾ ജീവിച്ചത് ഇത്രയും നാളും അവൻ പിടിച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്.. അവളും ഒരു പെണ്ണല്ലേ ഒരു ആനിൽ നിന്നും കിട്ടേണ്ട സുഖം അവളിപ്പോഴാ അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങിയത്.. അതും കൊണ്ട് മോൻ ഇതിന്റെ പേരിൽ അവളോട് വഴക്കിടാൻ നിൽക്കേണ്ട.. എന്നാലും പപ്പിയമ്മേ.. അവൻ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും.. മോൻ മറുത്തൊന്നും പറയേണ്ട.. മോനിതൊന്നും ഇഷ്ടപെടുന്നില്ലേൽ.. ഇനി തൊട്ട് ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്ന് പഠിച്ചോ അതാകുമ്പോൾ മോനും വിഷമമാകില്ല എന്നായി പപ്പിയമ്മ.. എന്തായാലും മോന്റെ മമ്മി ഒരു പിഴച്ചവൽ അല്ല.. ഒരു പെണ്ണിന് ആനിൽ നിന്നും കിട്ടേണ്ട സുഖവും സന്തോഷവും കരുതലും മൊക്കെ അയാളീൽ നിന്ന് അവൾക്ക് കിട്ടിത്തുടങ്ങിയത് അതുകൊണ്ട് മോൻ എത്ര പറഞ്ഞാലും മമ്മി കേൾക്കില്ല ഈ ബന്ധം അവളിനിയും തുടരും അതിലും നല്ലത് മോൻ ഒന്നും കണ്ണടക്ഖുന്ണഥല്ലേ