Chapter Title : മഞ്ജുവിന്റെ അവിഹിത ഭാവനാലോകം [മഞ്ജു വർമ]

വലുതാക്കിത്താ...ഇത് മുഴുവൻ എനിക്ക് വായിൽ കേറ്റിത്ത...താ എന്റെ കാമദേവാ.."

ഞാൻ കൂടുതൽ കെഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

തക്കാളിമകുടത്തിൽ കീഴ്ച്ചുണ്ടു മുട്ടിച്ചു വാ തുറന്നുപിടിച്ചിരുന്ന എന്റെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചിട്ട് ആ മുഴുത്ത ലിംഗം അയാൾ എന്റെ വായിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റിത്തന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കാമ വെറിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കൊതിയോടെ ഞാൻ അത് തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടക്കു എന്റെ കേട്ടിയോൻ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന്  ജോണിച്ചേട്ടൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെ എന്റെ വായിൽ നിന്നും അത് അയാൾ ഊരിയെടുത്തിരുന്നത് എന്നിൽ പരിഭവം ഉളവാക്കി. അതിന്റെ കടയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനതിനെ വിടാതെ പിടിച്ച് അടിച്ചുകൊടുത്തു. അതിൽ നിന്നും വരുന്ന കാമ രസം കുടിച്ചിറക്കാൻ എന്റെ മനസ് വെമ്പൽ കൊണ്ടു. അടുത്ത മുറിയിൽ കെട്ടിയോനെ ഇരുത്തി അയാളുടെ കൂട്ടുകാരന്റെ അണ്ടി ഊമ്പിക്കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എനിക്കെന്തെന്നില്ലാത്ത ലൈംഗിക ഉത്തേജനം അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്റെ യോനിക്കുള്ളിൽ നിന്നും തേനുറവ പൊട്ടിയൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കെട്ടിയോന് വേണ്ടെങ്കിലും എന്നെ ആവശ്യം ഉള്ള ആണുങ്ങൾ ഈ നാട്ടിലുണ്ടെന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറയാൻ എനിക്ക് തോന്നി.

"ജോണിച്ചേട്ടാ, അവിടെ എന്തെടുക്കുവാ?"

കെട്ടിയോന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള വിളിയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും ഞെട്ടി അകന്നുമാറി. എന്റെ വായിൽ നിന്നും വേർപെട്ട അയാളുടെ അണ്ടി എന്റെ വായിലെ ഉമിനീരിനാൽ തിളങ്ങി നിന്നു.

"ദേ വരുന്നെടാ, ഈ പെണ്ണ് ഇറച്ചി മുഴുവൻ തിന്നു, നിനക്ക് കഴിക്കാൻ ഒന്നും ബാക്കി വെച്ചിട്ടില്ല."

എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജോണിച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

"അല്ലെങ്കിലും ആ പൂറിക്കു എന്റെ കാര്യത്തിലൊന്നും ഒരു ശ്രദ്ധയും ഇല്ല. മൈര്."

കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കിക്കൊണ്ട് എന്റെ കെട്ടിയോൻ പറഞ്ഞു.

എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും അകന്നു മാറി നിന്ന ജോണിച്ചേട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് മുട്ടിലിഴഞ്ഞു നടന്നുകൊണ്ട് അതിന്റെ മകുടം വീണ്ടും ഞാൻ വായിലാക്കി. പക്ഷേ എന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ബലം പ്രയോഗിച്ച് അതെന്റെ വായിൽ നിന്നും ഊരിയെടുത്തുകൊണ്ട് ഫ്രിഡ്‌നുള്ളിൽ നിന്ന് ഐസ് എടുത്തിട്ട്‌ ജോണിച്ചേട്ടൻ എന്റെ കെട്ടിയോന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുപോയി. പാല് കുടിക്കാൻ കിട്ടാതായപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശയും കലിപ്പും തോന്നി. കെട്ടിയോനെ മനസ്സിൽ പ്രാകിക്കൊണ്ട് മുട്ടിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് ജോണിച്ചേട്ടന് കാണാൻ പാകത്തിന് എന്റെ കെട്ടിയോന്റെ പുറകിൽ ഞാൻ പോയി നിന്നു. പതിയെ എന്റെ