മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 1 [സ്പൾബർ]

കത്തീഡ്രൽ പള്ളിയുണ്ടോ…” “ ആ… ഉണ്ടല്ലോ… അവിടെയെന്താ…? “” “

അവിടുത്തെ സേവ്യറച്ചനെ കാണാൻ വന്നതാ ഞാൻ…” അച്ചന്റെ പേര് കേട്ടതും അയാൾ ഒന്നടങ്ങി. “ ഓ… അച്ചനെ കാണാൻ വന്നതാണല്ലേ.. എങ്കിൽ ഒരു ചായയെടുക്കാം…” “ ശരി ചേട്ടാ.. നല്ല ചൂടിൽ ഒരു ചായ വേണം…” “” വെള്ളം ചൂടാവുന്നതേയുള്ളൂ… ഇപ്പോതരാം…” ടോണി തൊട്ടിയിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരി മുഖം കഴുകി. പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയ വെളിച്ചം പരന്നിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് കാരണം ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണുന്നില്ല. “ അല്ല ചേട്ടാ… ഇവിടെ വേറെ കടയൊന്നുമില്ലേ…” ടോണി ലോഹ്യം ചോദിച്ചു. “” ഇല്ല… എന്റെയീ ചായക്കട മാത്രമേ ഉള്ളൂ…

ഇവിടെ നാട്ടുകാരൊക്കെ ഒരുപാട് പേരുണ്ട്.. പക്ഷേ കടകളൊന്നുമില്ല… എന്തെങ്കിലും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണമെങ്കിൽ ഇരുപത്തിനാല് കിലോമീറ്റർ അകലെ ടൗണിൽ പോണം…” വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ ചൂട് ചായ ടോണിക്ക് കൊടുത്തു. പുറത്ത് നിന്നും സംസാരം കേട്ട് നാൻസി ഉണർന്നു. അല്ലെങ്കിലും അവൾ ശരിക്കുറങ്ങിയിട്ടില്ല. മധുരമായ സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ട് മയങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

തന്റെ ഗന്ധർവന്റെ ശബ്ദമല്ലേ ആ കേട്ടത്.. ? കർത്താവേ…താനൽപം വൈകിയോ.. ? അവൾ വേഗം വാതിൽക്കൽ വന്ന് തല പുറത്തേക്കിട്ട് നോക്കി. അവിടെയതാ… ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ചായ ഊതിക്കുടിക്കുന്ന തന്റെ.. തന്റെ ഗന്ധർവൻ… “” ആ.. മോളെണീറ്റോ… എത്രനേരമായെടീ.. വേഗം ചെന്ന് കുളിക്കാൻ നോക്ക്… “ അവളെ കണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. ടോണി തല തിരിച്ച് നോക്കി.. കാമം കൊണ്ട് ചുവന്ന് തുടുത്ത രണ്ട് കണ്ണൂകളാണവൻ ആദ്യം കണ്ടത്.. കാമത്താൽ വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും.. ഒരു ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസുള്ള സുന്ദരിയായൊരു പെൺകുട്ടി.

ഈ ചേട്ടന്റെ മകളാവും..അവളെ നോക്കി ടോണിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൾ പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ആഴത്തിലൊന്ന് നോക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.. പിന്നെ വാതിൽക്കൽ നിന്നും തല വലിച്ചു. “ ചേട്ടൻ ഈ നാട്ടുകാരൻ തന്നെയാണോ.?” കാലി ഗ്ലാസ് ഡസ്കിലേക്ക് വെച്ചു കൊണ്ട് ടോണി ചോദിച്ചു. “” അതെ… എന്റപ്പൻ പത്തൻപത് കൊല്ലം മുൻപ് ഇങ്ങോട്ട് കുടിയേറിയതാ.. ഇപ്പോൾ അപ്പനും, അമ്മയുമൊന്നുമില്ല… ഭാര്യയും പോയി..

ഇപ്പോൾ ഞാനും എന്റെ മോളും മാത്രമുണ്ട്.. എന്റെ വീടും, കടയും ഇത് തന്നെയാണ്… “ പുലർകാലത്ത് തന്നെ സംസാരിക്കാനൊരാളെ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ അയാൾ തന്റെ ചരിത്രം വിളമ്പി. “ അല്ല.. ചേട്ടന്റെ പേരെന്താ.. " “ എന്റെ പേര് കറിയാച്ചൻ.. മോള് നാൻസി… “ അവരുടെ സംസാരമെല്ലാം അകത്ത് മറഞ്ഞിരുന്ന് കൊണ്ട് നാൻസിശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ടോണിയുടെ ശബ്ദം പോലും ആർത്തിയോടെയാണവൾ കേട്ടത്.. “” ശരി ചേട്ടാ.. ഞാനൊന്ന് അച്ചനെ ക കണ്ടിട്ട് വരാം..

പള്ളിയിലേക്കുള്ള വഴിയേതാ… ?” എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് ടോണി ചോദിച്ചു. “ വണ്ടിയിൽ പോകാനാണെങ്കിൽ അപ്പുറത്തൂടി