Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 11 [സ്പൾബർ]

പ്രേമിക്കില്ലല്ലോ… ?
ഇത് മറ്റത് തന്നെ…
എങ്കിലും ഒന്നുറപ്പ് വരുത്തണം.

“നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് മനസിലായില്ല… ഞാനെങ്ങിനെയാ നിങ്ങൾ രണ്ടാളേയും ഒരുമിച്ച് പ്രേമിക്കുക… ?”

എന്താണവരുടെ ഉദ്ദേശം എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്താനായി മാത്തു ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം… ഞങ്ങൾക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടാ… അത് പ്രേമമാണോ, മറ്റെന്തിങ്കിലുമാണോ എന്നൊക്കെ നീ ആലോചിച്ചാമതി..”

നാൻസി കാര്യം വ്യക്തമാക്കി.
മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് വ്യക്തമാകുകയും ചെയ്തു.
പൂറികൾക്ക് കഴപ്പ്തന്നെ…

എടാ ഭാഗ്യവാനേ,, എന്ന് മാത്തുക്കുട്ടി സ്വയം വിളിച്ച്‌പോയി.
ഈ രണ്ട് പൂറികളേയും ഓർത്ത് വാണമടിച്ചതിന് കണക്കില്ല.
ഇവരെ രണ്ട് പേരേയും ഒരുമിച്ച് പ്രേമിക്കാനും, വേണ്ടി വന്നാൽ ഒരുമിച്ച് ഊക്കാനും താൻ തയ്യാറാണ്…

“മാത്തുക്കുട്ടീ….ഇപ്പോ കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസിലായല്ലോ…. ഇനി എന്താന്ന് വെച്ചാ നീ തീരുമാനിച്ചോ…”

അത് പറഞ്ഞ് നാൻസി, മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ ഫോൺ വാങ്ങി രണ്ടാളുടേയും നമ്പർ സേവാക്കിക്കൊടുത്തു.
മൂന്നാളേയും ചേർത്ത് ഒരു വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പും ഉണ്ടാക്കി.

“മാത്തൂ… ഇനി നിനക്ക് എന്തേലും പറയാനുണ്ടേൽ നീ ഫോൺ വിളിച്ച് പറഞ്ഞോ, അല്ലേൽ ഈ ഗ്രൂപ്പിലൂടെ…
എണീക്കെടീ..പോകാം.. ഇപ്പത്തന്നെ വൈകി…”

നാൻസി, സൗമ്യയുടെ കൈ പിടിച്ച് എണീൽപിച്ചു.
ഒന്നും പറയാതെ മാത്തുക്കുട്ടി വണ്ടിയെടുത്തു. നാൻസിയാണ് അവനടുത്തിരുന്നത്. അവളവനെ ചേർന്നിരുന്നു. അവരുടെ തോളുകളും, തുടകളും തമ്മിലുരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നാൻസി പതിയെ വലത് കൈ അവന്റെ തുടയിലേക്ക് വെച്ചു.
വണ്ടി പാളിപ്പോകാതിരിക്കാൻ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് നന്നായി പരിശ്രമിക്കേണ്ടി വന്നു.
നാൻസി അവന്റെ തുടയിൽ പതിയെ തടവി.അവളുടെ കൈ മുകളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മാത്തു വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.

“എന്താടാ മാത്തൂ…?”

കഴപ്പിളകിയ സ്വരത്തിൽ നാൻസി ചോദിച്ചു.

“മൂന്നുംകൂടി കൊക്കയിലേക്ക് പോകണ്ടെങ്കിൽ അടങ്ങിയിരുന്നോ…”

വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ മാത്തുക്കുട്ടി