മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 11 [സ്പൾബർ]

“ഇനിയെന്നാടാ കുട്ടാ… ?”

വിറച്ച് കൊണ്ട് ലിസി ചോദിച്ചു.

“എനിക്കും ആഗ്രഹമുണ്ട് ചേച്ചീ… എന്നാലും സാഹചര്യം നോക്കണ്ടേ… ? ഞാൻ കാരണം ചേച്ചിക്കൊരു പേര് ദോഷമുണ്ടാവാൻ പാടില്ല…”

“ന്റെ ടോണിച്ചാ… നിന്റെ നാവ് ഇപ്പഴും അവിടെത്തന്നെയുണ്ടെന്ന് തോന്നുവാടാ… നീയെന്നെ നക്കി കൊതിപ്പിച്ചില്ലേടാ കള്ളാ…”

ലിസി പാന്റിയൽപം വകഞ്ഞ് മാറ്റി, വഴുവഴുത്ത കന്തിനെ ഉഴിഞ്ഞു.

“അന്ന് സമയം കിട്ടിയില്ല ചേച്ചീ… ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഒന്ന് രുചി നോക്കിയതേയുള്ളൂ….”

“എന്നിട്ട് നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ടോടാ…ങേ… ചേച്ചീടെ രുചി എന്റെ
കുട്ടനിഷ്ടായോ… ?”

ലിസി പൂറ്റിലേക്ക് വിരൽ കയറ്റി.

“ഉം… ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ചേച്ചീ… നല്ലരുചി.. പക്ഷേ മതിയായില്ല…”

“മതിയാവോളം തരാടാ കള്ളാ… നീയിങ്ങോട്ടൊന്ന് വന്നാ മതി… വയറ് നിറച്ചും ചേച്ചി തരാം…”

ലിസി മൊബെൽ കിടക്കയിലേക്ക് വെച്ച് പാന്റി ഊരിയെറിഞ്ഞു.
പിന്നെ ഒലിക്കുന്ന പൂറ്റിലേക്ക് വിരൽ കയറ്റി.

“വരും ചേച്ചീ… കൊതിതീരെ എനിക്ക് കുടിക്കണം… പിന്നെ…. ചേച്ചിയുടെ മുകളിലത്തെ അതിലൊന്നും ഞാൻ തൊട്ടിട്ട് കൂടിയില്ല…"

അത് കേട്ട് ലിസി ഒരു കൈ കൊണ്ട് മുല അമർത്തി ഞെക്കി..

“ഉഫ്… ഫ്… ഫ്…ന്റെ ടോണിച്ചാ… നീ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവളുമാര് തുറിച്ച് നിൽക്കുന്നു കുട്ടാ… വേഗം വന്ന് അവറ്റകളെ ഞെക്കിപ്പൊട്ടിക്ക് പൊന്നേ..”

ഫോണിലൂടെ ലിസിയുടെ ചീറൽ ടോണി കേട്ടു.അതോടെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പ്ലക്,, പ്ലക് സ്വരവും.

“അപ്പച്ചനും, അമ്മച്ചിയും അവിടില്ലേ ചേച്ചീ….?”

ശബ്ദം കേൾപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ വിരലിടുകയാണെന്ന് മനസിലായ ടോണി ചോദിച്ചു.

“ഇല്ലെടാ… ഇവിടാരുമില്ല… രണ്ടാളും പിന്നിലെ തോട്ടത്തിലാ…ടോണിച്ചനെന്നെ മലർത്തിക്കിടത്തി എന്നെ അടിച്ച് പിളർത്തിയില്ലേ… ആ ബെഡിൽ മലർന്ന് കിടക്കുകയാ… എനിക്കിനിയും വേണം കുട്ടാ…, കിട്ടാത്തത് കിട്ടിയപ്പോ കൊതി കൂടിയെടാ… “

കറിയാച്ചന്റെ ചായക്കടയിൽ നിന്നും ഷംസു ചായ ഗ്ലാസുയർത്തിക്കാട്ടി ടോണിച്ചനെ വിളിച്ചു. ഇപ്പ വരാം എന്നവൻ ആംഗ്യം കാട്ടി.

“എന്റെ ചേച്ചീടെ എല്ലാ കൊതിയും നമുക്ക് തീർക്കാം… നല്ല സമയമെടുത്ത് നമുക്കൊരു ദിവസം കൂടാം ചേച്ചീ… എനിക്കും ചേച്ചിയെ തിന്ന് കൊതി കൂടി…”

“ആ… ആ… ആഹ്… ഹൂ…ടോണിച്ചാ.. വേണം കുട്ടാ… കൊതി മാറുവോളം എനിക്ക് ടോണിച്ചനെ വേണം… ഹൂ… ഹുഫ്… ഫ്… ഫ്…”

പൂറ്റിൽ നിന്നും ചീറ്റിത്തെറിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ലിസി അലറിക്കൂവി.

“ ചേച്ചീ… പതിയെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കിക്കോ.. ആരേലും കേൾക്കും…”

അവൾക്ക് വെള്ളം പോയെന്ന് ടോണിക്ക് മനസിലായി.

“സഹാക്കാൻ പറ്റിയില്ലെടാ… ഞാനിങ്ങിനെയാടാ… പോകാൻ നേരത്ത് എനിക്ക് ഉറക്കെ കൂവണം… ഇന്നാള് പിന്നെ ടോണിച്ചൻ എന്ത് കരുതും എന്നോർത്താ ഞാൻ മിണ്ടാതെ കിടന്നേ…”

ചെറിയൊരു നാണത്തോടെ ലിസി പറഞ്ഞു.

“എന്നാ ചേച്ചീ… ഞാൻ വെച്ചോട്ടെ… കറിയാച്ചന്റെ കടയിൽ ചായക്ക് പറഞ്ഞപ്പഴാ ചേച്ചി വിളിച്ചേ… ചായ ഇപ്പോ ചൂടാറിക്കാണും….”

ടോണി എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇങ്ങോട്ട് പോര് ടോണിച്ചാ… ചൂടാറാത്ത നല്ല