മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 12 [സ്പൾബർ]

കൊണ്ട് ഫോൺ വെപ്പിച്ചത്.

അപ്പഴേക്കും ലിസി രണ്ട് തവണ രതിമൂർഛയിലെത്തിയിരുന്നു.
ടോണിയുമായുള്ള ഫോൺ സംസാരം വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാണവൾക്ക് നൽകിയത്. കെട്ട്യോനുമായി ഇങ്ങിനെയൊന്നും സംസാരിക്കാനുള്ള അവസരം അവൾക്കിതു വരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

നൈറ്റിയും, അടിപ്പാവാടയും, ബ്രായും, പാന്റീസും ഇട്ട് കിടന്ന ലിസി, ടോണിയുമായുള്ള സംസാരം തീർന്നപ്പൊഴേക്കും തന്റെ ദേഹത്തൊരു നൂലു പോലുമില്ലെന്ന് അമ്പരപ്പോടെയാണ് അറിഞ്ഞത്.

ഫോൺ കിടക്കയിലേക്കിട്ട് കുഴഞ്ഞ പൂറ്റിലേക്ക് വിരൽ കയറ്റി ഒന്നുകൂടി വെള്ളം കളഞ്ഞിട്ടാണ് ലിസി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്.
വൈകാതെ ആ മൂരിക്കുട്ടനെ തന്റെ കിടക്കയിലേക്കെത്തിക്കുമെന്ന് ലിസി മനസിൽ കണക്ക് കൂട്ടി. പറ്റിയാൽ ഈ ആഴ്ച തന്നെ… അതിനുള്ള സാഹചര്യങ്ങളെല്ലാം ഒത്ത് വരുന്നുണ്ടെന്ന് ലിസി കൊതിയോടെ ഓർത്തു.

🌹🌹🌹

മാത്തുക്കുട്ടിയും ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുകയാണ്.
നാൻസിയും, സൗമ്യയും….

അവരെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് കുറച്ച് വൈകിയാണ് തനിക്ക് കത്തിയത്.ഇത്ര കഴപ്പികളാണ് രണ്ടുമെന്ന് താനറിയാതെ പോയി.രണ്ടാളേയും ഓർത്ത് സ്വയംഭോഗം ചെയ്തതിന് കണക്കില്ല. നേരിട്ടവരെ നോക്കാറില്ല.
എന്നാൽ അവരറിയാതെ ശരിക്ക് സ്കാൻ ചെയ്യും.

കുണ്ടിയും മുലയുമൊക്കെ ഒരൽപം കൂടുതൽ സൗമ്യക്കാണ്. നല്ല വിളഞ്ഞ ഗോതമ്പിന്റെ നിറവും.
ചെറിയ ബ്ലൗസിന്റെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന അവളുടെ വെളുത്ത് കൊഴുത്ത കൈ കണ്ട് പോലും പല പ്രാവശ്യം വാണമടിച്ചിട്ടുണ്ട്. സൗമ്യയുടെ അത്ര സൗന്ദര്യവും നിറവുമുള്ളൊരു പെണ്ണ് ഈ മണിമലയിൽ വേറെയില്ല.

നാൻസിയും ഒട്ടും മോശമല്ല.പക്ഷേ, അവൾക്ക് മാദകത്വമാണ് കൂടുതൽ. എപ്പോഴും കാമം കത്തുന്ന മുഖം.. ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാൽ അവളെ കിട്ടുമെന്നറിയാം. സാഹചര്യം ഒത്ത് വരാത്തത് കൊണ്ട് ശ്രമിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രം.

രണ്ട് പൂറികളും ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
ഏതായാലും അവർ തന്നെയാണല്ലോ കണ്ടെത്തിയത്.
രണ്ടാൾക്കും തന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാണെന്ന്.. തന്നെ പ്രേമിക്കാൻ രണ്ടാളും തമ്മിൽ മത്സരമാണെന്ന്.

ആർക്കെങ്കിലും ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ എന്ന് മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് തോന്നി. സമയം നോക്കിയപ്പോ പത്ത് മണിയായിട്ടുണ്ട്.ഇനിയിപ്പോ വേണ്ട. നാളെ നോക്കാം.
അൽപം മുൻപ് വാണമടിച്ചതാണെങ്കിലും കുണ്ണ ഇപ്പഴും കമ്പിയാണ്. തുമ്പിൽ പൊടിഞ്ഞ് വന്ന നനവ് കൂട്ടി അവൻ കുണ്ണ പിടിച്ച് പതിയെ നീട്ടിയുഴിഞ്ഞു.

🌹🌹🌹

മൊബൈൽ ബെല്ലടിച്ചതും നാൻസി ചാടിയെടുത്തു..
ഇച്ചായൻ…

“ഹലോ… ഇച്ചായാ… എത്ര നേരമായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു… ഇച്ചായനെവിടെയാ… ?”

ഫോണെടുത്തതേ നാൻസി ചോദിച്ചു.

“ഒരു കൂട്ടുകാരൻ വിളിക്കുകയായിരുന്നെടീ… അവനൊന്ന് ഫോൺ വെക്കണ്ടേ… ?
നേരം പത്ത് കഴിഞ്ഞു. രണ്ടാളും പതിയെ ഇറങ്ങി നടന്നോ… ഞാനിവിടെയുണ്ട്… പിന്നേയ്, നന്നായിശ്രദ്ധിക്കണം കെട്ടോ… ഒരു കുഞ്ഞ് പോലും കാണരുത്… "

ഇത് അങ്ങേയറ്റത്തെ റിസ്ക്കാണെന്ന് ടോണിക്കറിയാം.. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ മണിമലയിൽ നിന്നും കെട്ട് കെട്ടേണ്ടിവരും.
ഏതായാലും വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണം.

“ഞങ്ങൾ ദേ എത്തി ഇച്ചായാ…”

നാൻസി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ചു.

“സൗമ്യേ… വാതില് പൂട്ട്.. ലൈറ്റും ഓഫാക്കിക്കോ… ഇച്ചായൻ അവിടെ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്… “

സൗമ്യ എല്ലാ ലൈറ്റും ഓഫാക്കി പുറത്തിറങ്ങി