Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 12 [സ്പൾബർ]

കുണ്ണ ഇപ്പഴും കമ്പിയാണ്. തുമ്പിൽ പൊടിഞ്ഞ് വന്ന നനവ് കൂട്ടി അവൻ കുണ്ണ പിടിച്ച് പതിയെ നീട്ടിയുഴിഞ്ഞു.

🌹🌹🌹

മൊബൈൽ ബെല്ലടിച്ചതും നാൻസി ചാടിയെടുത്തു..
ഇച്ചായൻ…

“ഹലോ… ഇച്ചായാ… എത്ര നേരമായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു… ഇച്ചായനെവിടെയാ… ?”

ഫോണെടുത്തതേ നാൻസി ചോദിച്ചു.

“ഒരു കൂട്ടുകാരൻ വിളിക്കുകയായിരുന്നെടീ… അവനൊന്ന് ഫോൺ വെക്കണ്ടേ… ?
നേരം പത്ത് കഴിഞ്ഞു. രണ്ടാളും പതിയെ ഇറങ്ങി നടന്നോ… ഞാനിവിടെയുണ്ട്… പിന്നേയ്, നന്നായിശ്രദ്ധിക്കണം കെട്ടോ… ഒരു കുഞ്ഞ് പോലും കാണരുത്… "

ഇത് അങ്ങേയറ്റത്തെ റിസ്ക്കാണെന്ന് ടോണിക്കറിയാം.. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ മണിമലയിൽ നിന്നും കെട്ട് കെട്ടേണ്ടിവരും.
ഏതായാലും വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണം.

“ഞങ്ങൾ ദേ എത്തി ഇച്ചായാ…”

നാൻസി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ചു.

“സൗമ്യേ… വാതില് പൂട്ട്.. ലൈറ്റും ഓഫാക്കിക്കോ… ഇച്ചായൻ അവിടെ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്… “

സൗമ്യ എല്ലാ ലൈറ്റും ഓഫാക്കി പുറത്തിറങ്ങി മുൻവാതിൽ അടച്ച് പൂട്ടി.
രണ്ടാളുടെ കയ്യിലും മൊബൈലുണ്ട്. സൗമ്യയുടെ കയ്യിൽ കട്ടിയുള്ളൊരു പുതപ്പും.

മൊബൈലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ രണ്ടാളും ഇറങ്ങി നടന്നു.

മഞ്ഞ്, മഴ പോലെ പെയ്യുകയാണ്.തണുത്തിട്ട് ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്നുണ്ട്. തൊട്ടടുത്തേക്ക് പോലും കാണാനാവാത്തവിധം കോടമഞ്ഞ് വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ ഈ തണുപ്പാണെങ്കിൽ കാടിനുള്ളിലെ തണുപ്പ് ഭീകരമായിരിക്കും.
അതും പൂർണ നഗ്നയായിട്ടൊക്കെ നിൽക്കുമ്പോൾ തണുപ്പ് സഹിക്കാൻ പറ്റുമോന്നറിയില്ല.
ഏതായാലും കട്ടിയുള്ള കമ്പിളിയെടുത്തത് നന്നായെന്ന് സൗമ്യക്ക് തോന്നി.
പിന്നെ തണുപ്പ് മാറ്റാൻ ടോണിച്ചായനുണ്ടാവുമെല്ലോ…

അവർ വേഗത്തിൽ നടന്നു. ഒരൊറ്റ മനുഷ്യരേയും പുറത്തെങ്ങും കാണാനില്ല.
നടക്കുമ്പോൾ പാന്റിയിടാത്ത പൂറ്റിൽ നിന്നും തുടയിലൂടെ തേനിറ്റി വീഴുന്നത് സൗമ്യയറിഞ്ഞു.

കുറച്ച് ദൂരെ നിന്നേ നാൻസികണ്ടു…ടോണിച്ചന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ഇന്റിക്കേറ്റർ