Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 12 [സ്പൾബർ]

എന്നാലും ഇവന് എങ്ങിനെ ഇങ്ങിനെയൊരു ചിന്ത വന്നു എന്ന് നബീസു അമ്പരന്നു. അതും അമ്പത് വയസ് കഴിഞ്ഞ തന്നോട്.

ഇത് പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കാൻ പാടില്ല. തന്റെ അനിയത്തിയുടെ മകനാണിവൻ.. തന്റെ മകന്റെ അതേ സ്ഥാനം.

“സൈഫൂ… മോനേ…”

അവൾ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു.

“ഉം…. “

പതിഞ്ഞൊരു മൂളൽ..

“”ഞാൻ നിന്റെ മൂത്തമ്മയല്ലേടാ..?’ ‘

“ഉം….”

അതിനും മൂളൽ.

“എന്റെ മോൻ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്യാൻ പാടുണ്ടോ… ? “

നബീസു ഒട്ടും ദേഷ്യമില്ലാതെ സ്നേഹത്തോടെത്തന്നെയാണ് ചോദിക്കുന്നത്. ഇതിന് ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടോ, ഒച്ചവെച്ച് ആളെക്കൂട്ടിയിട്ടോ കാര്യമില്ല. ഇവൻ തന്റെ മോനാണ്. സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞ് തിരുത്തണം. പ്രായത്തിന്റെ ചാപല്യമാണ്. പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കിയാൽ മതി. അവന് മനസിലായിക്കോളും.

നബീസു മനസിൽ അത് ചിന്തിച്ച് തീർന്നില്ല, അതിന് മുൻപേ സൈഫു ചരിഞ്ഞ് കിടന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ മലർന്ന ചുണ്ടിൽ അമർത്തിച്ചുമ്പിച്ചു.

നബീസു വിറച്ച് പോയി… !
ഒരു മൂത്തമ്മാനെ മകൻ ചുംബിച്ചതല്ല ഇതെന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെ നബീസു മനസിലാക്കി.
എന്നാൽ,നബീസൂന്റെ ഞെട്ടൽ മാറും മുൻപ് സൈഫു, അവളുടെ ചുണ്ട് വായിലേക്കെടുത്ത് ചപ്പി.
അവളവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ നോക്കി. എന്നാൽ സൈഫു അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഒരിഞ്ച് നീങ്ങാതെ നബീസൂന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഊമ്പി വലിച്ചു.

നബീസു തളർന്ന് പോയി. ഒന്നൊച്ച വെക്കാൻ പോലും അവൾക്കായില്ല. കുറച്ചപ്പുറെ മാറി എല്ലാവരും കിടക്കുന്നുണ്ട്. പതിയെയൊന്ന് ഒച്ചയുണ്ടായാൽ പോലും ആരെങ്കിലുമറിയും. ആരെങ്കിലുമറിഞ്ഞാലുള്ള മാനക്കേട് ഇവന് മാത്രമല്ല, തനിക്കും കൂടിയാണ്.

എന്താണ് റബ്ബേ ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടൂ എന്നോർത്തതും നബീസൂനെ അടിമുടി ഉലച്ചു കൊണ്ട് സൈഫു,അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലയൊന്നിനെ ബ്രാക്കും,നൈറ്റിക്കും പുറത്തൂടെ ഒറ്റക്കടി.. മറ്റേ മുല അമർത്തി