Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

പ്രതി തന്റെ സ്വന്തം മോനായിപ്പോയില്ലേ..?

പക്ഷേ, എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കാനുമാവുന്നില്ല.
റംല എന്തൊക്കെയോ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.
അതിനെല്ലാം നബീസു മുക്കിയും മൂളിയും മറുപടി പറയുന്നുണ്ട്.

“അല്ലുമ്മാ… കുഞ്ഞാമാന്റെ വീട്ടിലെ ബിരിയാണി ഉമ്മാക്ക് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു… നല്ലോണം തിന്നല്ലേ…?
അത് കാണാനുമുണ്ട്… രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് ഉമ്മയൊന്ന് മിനുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്…”

മുഖത്ത് കത്തിക്കയറിയ നാണവും, കാമവും, പിന്നെ പേടിയും നബീസു സമർത്ഥമായി മറച്ചു.

“പിന്നേ… ഈ വയസാം കാലത്തല്ലേ ഞാൻ മിനുങ്ങുന്നേ… അത് രണ്ട് ദിവസം എന്നെ കാണാതിരുന്ന് കണ്ടപ്പോ നിനക്ക് തോന്നുന്നതാ… പക്ഷേ നീ നല്ലോണം തുടുത്തിട്ടുണ്ട്…”

രണ്ട് കാളക്കൂറ്റൻമാർ തങ്ങളുടെ മുന്നും പിന്നും അടിച്ച് പിളർത്തിയത് കൊണ്ടാണ് തങ്ങൾ രണ്ടാളും ഒരൽപം തുടുത്തതെന്ന് അവർക്കറിയാം..പക്ഷേ, അത് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ….

ഉച്ചവരെ കാത്തിരുന്നിട്ടും നബീസൂന് അതേപറ്റി റംലയോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനായില്ല.
ഉച്ചയായപ്പോൾ ഒരു തന്ത്രം പ്രയോഗിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
സമദിന്റെ വീട് പണി നടക്കുന്നിടത്ത് പണിക്കാരുണ്ട്. അവർക്ക് ചോറ് കൊണ്ടു കൊടുക്കണം.
ചോറ് പാത്രത്തിലാക്കുകയാണ് റംല.

“റംലാ… ഇന്ന് ചോറ് നീ കൊണ്ടു കൊടുക്ക്..എന്താന്നറിയില്ല.. ഇന്ന് ഭയങ്കര ക്ഷീണം.. ഞാനൊന്ന് കിടക്കട്ടെ… ഉപ്പ പള്ളീന്നിപ്പോ വരും.. ഉപ്പയേയും കൂട്ടിക്കോ…. “

നബീസു പറഞ്ഞത് കേട്ട് റംല ചോദിച്ചു.

“എന്തുപറ്റിയുമ്മാ… ഇത് വരെയില്ലാത്തൊരു ക്ഷീണം.. വയ്യെങ്കിൽ ഉമ്മ കിടന്നോ… ഞാൻ കൊണ്ടുകൊടുത്തോളാം… “

ഉപ്പ വന്നതും റംല പിള്ളാരേയും കൂട്ടി വീട് പണി നടക്കുന്ന സ്ഥത്തേക്ക് ചോറുമായി പോയി. അവരിനി വരാൻ ഒരു മണിക്കൂറെടുക്കും.
മുൻവാതിലടച്ച നബീസു റംലയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.
റംലയുടെ മുറി പരിശോധിക്കുകയാണ് നബീസൂന്റെ ലക്ഷ്യം..
എന്തെങ്കിലും