മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

മട്ടിൽ റംല,നബീസൂനെ നോക്കി. ഉമ്മാക്കും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്.
ഇവിടുന്ന് പോയ പോലെയല്ല വന്നത്. ശരീരത്തിനും മനസിനും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റമുണ്ട്.. ഇനി ഉമ്മയും….?
ഒന്ന് ചോദിച്ച് നോക്കിയാലോ..?

“ഉമ്മാ… ഉമ്മാക്കും ചെറിയ മാറ്റമൊക്കെയുണ്ട്… ഞാൻ വിചാരിച്ചത് കുഞ്ഞാമാന്റെ വീട്ടിലെ ഭക്ഷണം പിടിച്ചത് കൊണ്ടാണെന്നാണ്… ഇനി വേറെന്തിങ്കിലുമാണോ…? “

ചോദിച്ച് കഴിഞ്ഞതും അൽഭുതത്തോടെയാണ് റംല കണ്ടത്.
ഉമ്മയുടെ മുഖം ലജ്ജയാൽ ചുവക്കുന്നു. ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നു.
എന്റെ റബ്ബേ ഉമ്മ… ?

“ഉമ്മാ… ഇങ്ങളും…?”

വിശ്വസിക്കാനാവാതെ റംല ചോദിച്ചു.

നബീസു പതിയെ തലയാട്ടുന്നത് ഒരു വിറയലോടെയാണ് റംല കണ്ടത്.

നബീസു ഒന്നും ഒളിക്കാൻ പോയില്ല. അവളെല്ലാം പറഞ്ഞു.
സൈഫു തന്നെ ചെയ്തതെല്ലാം : വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു.

റംലയോട് എല്ലാം പറയുന്നതിന് നബീസൂന് വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു.
അതിന് പ്രധാന കാരണം റംലയുടെ കയ്യിൽ ഒരു കാളക്കൂറ്റനുണ്ട് എന്നുള്ളതായിരുന്നു. സൈഫൂനെക്കാൾ പതിൻമടങ്ങ് കരുത്തും, സൗന്ദര്യവുമുള്ളൊരു വിത്ത് കാള.
ഒറ്റക്കാഴ്ചയിൽ തന്നെ തനിക്കത് മനസിലായതാണ്.

സൈഫൂനെയോർത്ത് ഉറക്കം വരാത്ത രാവുകൾ തനിക്കിനി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് നബീസു ആശ്വസിച്ചു.

ഇനി തന്റെ ഉറക്കം കളയുന്നത്, ഒരു ഗന്ധർവനേ പോലെ സുന്ദരനും, ഒരു മൂരിക്കുട്ടനെ പോലെ കരുത്തനുമായ ടോണിച്ചനായിരിക്കുമെന്ന്, റംല അവന്റെ പേര് പറഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ നബീസു തീരുമാനമെടുത്തിരുന്നു.

ബെഡിലമർന്ന് ഒലിക്കുന്ന പൂറും കൂതിയും ഇനി ആ യുവകോമളന് അടിച്ച് പിളർത്താനുള്ള രണ്ട് ദ്വാരങ്ങളാണെന്ന് കൊതിയോടെ നബീസു ഓർത്തു.
ഇനി അതില്ലാതെ തനിക്കുറക്കമില്ലെന്നും നബീസൂന് മനസിലായി.

സ്നേഹത്തോടെ, സ്പൾബർ❤️

(ഇതിനിയും തുടരും കൂട്ടരേ…)