മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

അതാണ് ചന്തികൾക്കൊക്കെ ഇത്ര വിരിവ്. മുലകളും നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് തുള്ളുന്നുണ്ട്. അതിലും അവൻ തൂങ്ങിയാടിക്കാണും.

നബീസൂന് റംലയോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കണമെന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ, എങ്ങിനെയാണത് ചോദിക്കുക… ? എന്താണ് ചോദിക്കുക… ?

പുറത്ത് നിന്നുള്ള ആരേലുമാണെങ്കിൽ വരച്ചവരയിൽ റംലയെ നിർത്തി ചോദിച്ചേനേ..
ഇതിപ്പോ പ്രതി തന്റെ സ്വന്തം മോനായിപ്പോയില്ലേ..?

പക്ഷേ, എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കാനുമാവുന്നില്ല.
റംല എന്തൊക്കെയോ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.
അതിനെല്ലാം നബീസു മുക്കിയും മൂളിയും മറുപടി പറയുന്നുണ്ട്.

“അല്ലുമ്മാ… കുഞ്ഞാമാന്റെ വീട്ടിലെ ബിരിയാണി ഉമ്മാക്ക് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു… നല്ലോണം തിന്നല്ലേ…?
അത് കാണാനുമുണ്ട്… രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് ഉമ്മയൊന്ന് മിനുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്…”

മുഖത്ത് കത്തിക്കയറിയ നാണവും, കാമവും, പിന്നെ പേടിയും നബീസു സമർത്ഥമായി മറച്ചു.

“പിന്നേ… ഈ വയസാം കാലത്തല്ലേ ഞാൻ മിനുങ്ങുന്നേ… അത് രണ്ട് ദിവസം എന്നെ കാണാതിരുന്ന് കണ്ടപ്പോ നിനക്ക് തോന്നുന്നതാ… പക്ഷേ നീ നല്ലോണം തുടുത്തിട്ടുണ്ട്…”

രണ്ട് കാളക്കൂറ്റൻമാർ തങ്ങളുടെ മുന്നും പിന്നും അടിച്ച് പിളർത്തിയത് കൊണ്ടാണ് തങ്ങൾ രണ്ടാളും ഒരൽപം തുടുത്തതെന്ന് അവർക്കറിയാം..പക്ഷേ, അത് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ….

ഉച്ചവരെ കാത്തിരുന്നിട്ടും നബീസൂന് അതേപറ്റി റംലയോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനായില്ല.
ഉച്ചയായപ്പോൾ ഒരു തന്ത്രം പ്രയോഗിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
സമദിന്റെ വീട് പണി നടക്കുന്നിടത്ത് പണിക്കാരുണ്ട്. അവർക്ക് ചോറ് കൊണ്ടു കൊടുക്കണം.
ചോറ് പാത്രത്തിലാക്കുകയാണ് റംല.

“റംലാ… ഇന്ന് ചോറ് നീ കൊണ്ടു കൊടുക്ക്..എന്താന്നറിയില്ല.. ഇന്ന് ഭയങ്കര ക്ഷീണം.. ഞാനൊന്ന് കിടക്കട്ടെ… ഉപ്പ പള്ളീന്നിപ്പോ വരും.. ഉപ്പയേയും കൂട്ടിക്കോ…. “

നബീസു പറഞ്ഞത് കേട്ട് റംല ചോദിച്ചു.

“എന്തുപറ്റിയുമ്മാ… ഇത് വരെയില്ലാത്തൊരു ക്ഷീണം.. വയ്യെങ്കിൽ ഉമ്മ കിടന്നോ… ഞാൻ കൊണ്ടുകൊടുത്തോളാം… “

ഉപ്പ വന്നതും റംല പിള്ളാരേയും കൂട്ടി വീട് പണി നടക്കുന്ന സ്ഥത്തേക്ക് ചോറുമായി പോയി. അവരിനി വരാൻ ഒരു മണിക്കൂറെടുക്കും.
മുൻവാതിലടച്ച നബീസു റംലയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.
റംലയുടെ മുറി പരിശോധിക്കുകയാണ് നബീസൂന്റെ ലക്ഷ്യം..
എന്തെങ്കിലും തെളിവ് കിട്ടണം. അത് വെച്ച് വേണം റംലയെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ.ഇന്നത്തോടെയിത് നിർത്തണം.
തന്റെ മകനും മരുമകളും അരുതാത്ത ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് മാത്രമായിരുന്നില്ല നബീസൂന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രശ്നം.
തനിക്ക് കിട്ടാത്തത് അവൾക്കും വേണ്ട എന്ന കുശുമ്പായിരുന്നു നബീസൂന്.

നബീസു മുറിയാകെയൊന്ന് നോക്കി. എല്ലാം നല്ല അടുക്കും ചിട്ടയോടെയും തന്നെയാണ്. ബെഡ്ഷീറ്റൊക്കെ ഒരു ചുളിവ് പോലുമില്ലാതെ വൃത്തിയായി വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവൾ കുനിഞ്ഞ് കട്ടിലിനടിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെയും പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ല.
അലമാരയുടെ ഒരു ഡോറ് പൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. മറ്റേത് ചാരി വെച്ചിട്ടേയുള്ളൂ.അതവൾ തുറന്ന് നോക്കി. റംലയുടെയും കുട്ടികളുടേയും ഡ്രസുകൾ അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുകയാണതിൽ. പൂട്ടിയ ഡോറിന്റെ ചാവി നബീസു തിരഞ്ഞ് നോക്കിയെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല.
ഇനിയെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നാലോചിച്ച് അവൾ ബെഡിലേക്കിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് വന്നൊരു ചിന്തയിൽ അവൾ തലയിണ ഒന്നുയർത്തി നോക്കി. ഒന്നും കണ്ടില്ല.