Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 15 [സ്പൾബർ]

എന്നാൽ ഒരു പരിധി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാൻസിക്കും മനസിലായി, മാത്തുക്കുട്ടിയെ അടക്കാൻ പാട്പെടുമെന്ന്.. കാളയെപ്പോലെ മുക്രയിട്ടു കൊണ്ടവൻ ആഞ്ഞടിക്കുകയാണ്. എവിടേക്കാണ് അവന്റെ കുണ്ണയെത്തുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് പോലും മനസിലായില്ല.

താൻ ശ്വാസം കിട്ടാതെ ചാകാൻ ഇനി നിമിഷങ്ങളേ ഉള്ളൂ എന്ന് മനസിലായതും, അവൾ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് മാത്തുക്കുട്ടിയെ ഒറ്റത്തള്ള്… വായിൽ നിന്നും കുണ്ണയൂരി മാത്തുക്കുട്ടി പിന്നിലേക്ക് വേച്ചു. നാൻസി ബോധം കെട്ട മാതിരി നിലത്തേക്ക് വീണു.
അവളും ശക്തിയായി ചുമച്ചു.

സൗമ്യ നിലത്ത് ചുരുണ്ട് കൂടിക്കിടക്കുകയാണ്. അവളിപ്പോ ഒരു വിധം നോർമലായിട്ടുണ്ട്. ശ്വാസം നേരംവണ്ണമായെങ്കിലും ശക്തിയായി കിതക്കുന്നുണ്ട്.

“എന്താടീ പൂറികളേ… ഊമ്പെണ്ടേ നിനക്കൊന്നും… ?
ഇങ്ങോട്ടെഴുന്നേറ്റ് ഊമ്പെടീ… നീയൊക്കെ കുണ്ണ കണ്ടിട്ടുണ്ടോടീ..? നീയൊക്കെ ആണുങ്ങളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ..?
ഏതോ ആണും പെണ്ണും കെട്ടവന്റെ കുണ്ണയൂമ്പി മാത്തുക്കുട്ടിയോട് കളിക്കാൻ നിക്കല്ലേ… ഇങ്ങോട്ട് എഴുന്നേറ്റ് വാടീ… “

നിലത്ത് കുഴഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന സൗമ്യയെ പൊക്കിയെടുത്തവൻ ബെഡിലേക്കിട്ടു.

“മാത്തുക്കുട്ടീ… ഞാനൂമ്പിത്തരാടാ.. കുറച്ച് കഴിയട്ടെ… എനിക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുന്നില്ലെടാ…”

മലർന്ന് കിടന്ന് സൗമ്യ പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇതിനാണോടീ മൈരുകളേ എന്നോട് വരാൻ പറഞ്ഞത്..?
ഒരു കുണ്ണ മര്യാദക്ക് ഊമ്പാൻ കഴിയാത്ത പൂറികൾ… “

അവൻ നാൻസിയേയും വലിച്ച് ബെഡിലേക്കിട്ടു.
രണ്ടാളും ദയനീയമായി അവനെ നോക്കി.

“മാത്തുക്കുട്ടീ… നീയെന്താടാ ഇങ്ങിനെ.?”

നാൻസി വിശ്വാസം വരാതെ അവനെ നോക്കി.

“പിന്നെങ്ങിനെയാടീ നീയൊക്കെ വിചാരിച്ചത്… ?
മാത്തുക്കുട്ടി വന്നത് നിങ്ങളെ രണ്ടിനേയും പൊളിച്ചടുക്കാനാ… അത് കഴിഞ്ഞിട്ടേ മാത്തുക്കുട്ടി പോകൂ…”

“എടാ… ഒന്നടങ്ങടാ… നിനക്ക് വേണ്ടത് ഞങ്ങള് തരാം… അതിനിങ്ങനെ മനുഷ്യനെ കൊല്ലണോ..?”

അതോടെ മാത്തുക്കുട്ടി ഒന്നടങ്ങി.

“മാത്തുക്കുട്ടീ… നീയിങ്ങോട്ടിരിക്ക്..”

നാൻസി അൽപം