Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 15 [സ്പൾബർ]

പറയേണ്ടതെന്ന് മനസിലായില്ല. അവനൊട്ടുംപ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആളാണിത്.
എന്നാലും ഇതെങ്ങിനെ… ?
ടോണിച്ചൻ ഇവിടെയെത്തിയിട്ട് കുറച്ച് ദിവസങ്ങളല്ലേ ആയിട്ടുള്ളൂ…? അതിനിടക്ക് ഇതെങ്ങിനെ… ?

“എന്താടാ.. നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ….? എന്റെ മാത്തുക്കുട്ടീ…
എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാ ഇന്നവര് നിന്നെയങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്… ഇന്നലെ ഞാനായിരുന്നു അവിടെ… ഇന്ന് നിന്നെ വിളിക്കാൻ ഞാനാടാ അവരോട് പറഞ്ഞത്….
ശരി… ഇനി നിനക്കെന്തേലും അറിയണേൽ നാൻസിയോട് ചോദിച്ചാ മതി… അവള് പറയും… വല്ലാതെ ഉറക്കൊഴിക്കണ്ട… രാവിലെ ടൗണിൽ പോകേണ്ടതല്ലേ… കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വേഗം വിട്ടോ… അല്ലേൽ അവരുറക്കില്ലെടാ…”

ഉറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ടോണി ഫോൺ കട്ടാക്കി.

നാൻസി മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ വാങ്ങിമേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

“ഇപ്പോ മനസിലായോടാ,ആളാരാണെന്ന്..?’’

പറ്റിച്ചേ എന്നൊരു ചിരിയോടെ നാൻസി ചോദിച്ചു.

അവനിപ്പഴും വിശ്വാസം വരാതെ നാൻസിയേയും,സൗമ്യയേയും മാറിമാറി നോക്കി.

“നീ തുറിച്ച് നോക്കണ്ടടാ ഉണ്ണീ… നിനക്ക് വേണ്ടി വിരിച്ച വലയായിരുന്നു… അതിലാദ്യം കുടുങ്ങിയത് ടോണിച്ചനാണെന്ന് മാത്രം…"

പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സൗമ്യ മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത് ഒറ്റയടി.

“മാത്തൂ, റിലാക്സ്… നിയിവിടെ കിടക്ക്… കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞ് തരാം..”

മാത്തുവിനെ മലർത്തിക്കിടത്തി അവന്റെ രണ്ട് വശത്തും രണ്ടാളും മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കമർത്തി കിടന്നു.

ടോണിച്ചൻ മണിമലയിലേക്ക് കയറി വന്ന ആ തണുത്ത പുലർകാലം മുതൽ, ഇന്ന് വരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നാൻസി വിശദമായി അവനെ പറഞ്ഞ് കേൾപിച്ചു.
ഇടക്ക് വിട്ട് പോയത് സൗമ്യ പൂരിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്.

ഇന്ന് രാത്രി മാത്തുക്കുട്ടിയോട് വരാൻ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ടോണിയെ വിളിച്ച് വിവരം പറഞ്ഞെന്ന് നാൻസി പറഞ്ഞപ്പോൾ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് ജാള്യത തോന്നി.
തലവേദനയാണെന്ന് താൻ പറയുമ്പോ, ടോണിച്ചനറിയാമായിരുന്നു തന്റെ അസുഖം എന്നാണെന്ന്.
വെറുതെയല്ല അങ്ങേര്