Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 19 [സ്പൾബർ]

മഞ്ഞ് മൂടിയ താഴ് വരകൾ.. 19.സ്പൾബർ..

(ഗയ്സ്.. ഇടക്ക് ഇട്ടേച്ച് പോയ കഥയാണിത്.. ഇതിനി തുടരില്ലാന്നും വെച്ചതാണ്..എന്തോ നിർത്താൻ തോന്നുന്നില്ല.. മണിമല എന്നെ വിടുന്നില്ല.. കുറച്ച് കാലമായതിനാൽ ഒരു തുടർച്ചയുണ്ടാക്കാൻ ഒന്ന് പാട് പെട്ടു.. എന്നാലും എഴുതി ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.. പുതിയ വായനക്കാർക്ക് ഈ പാർട്ട് വായിക്കുമ്പോൾ ഒരെത്തുംപിടിയും കിട്ടിക്കൊള്ളണം എന്നില്ല..അത് കൊണ്ട് പതിനെട്ട് പാർട്ടുകളിലായി എഴുതിയ മഞ്ഞ് മൂടിയ താഴ് വരകൾ എന്ന എന്റെ കഥ തുടക്കം മുതൽ നിങ്ങൾ വായിക്കണം എന്നഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു..

ഒരു പാട് വായനക്കാർക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കഥയാണിത്..എനിക്കും..എന്നാലും ഇടക്കൊന്ന് നിന്ന് പോയി..ഇനി തുടരുമോന്ന് ചോദിച്ചാ എനിക്കറിയില്ല.. വായനക്കാർക്ക് താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ തുടരാനും എനിക്ക് മടിയില്ല.. ഏതായാലും വായിച്ച് നോക്കി ഒരഭിപ്രായം പറ..

എന്റെ കഥകൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ചിലരെങ്കിലും ഉണ്ടെന്ന് കമന്റിൽ കണ്ടപ്പോ ഞാൻ ധൃതംഗപുളകിതനായി.. അവർക്കായി എഴുതാതിരിക്കാനുമാവില്ല… എന്റെ കഥകൾ വായിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും, ലൈക്കും കമന്റും തന്ന് പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുന്നവർക്കും, തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിത്തരുന്നവർക്കും, വിമർശിക്കുന്നവർക്കും ഒരിക്കൽ കൂടി നന്ദി അറിയിക്കുന്നു…

എന്ന് സ്പൾബർ..)

✍️… നേരം ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് രണ്ട് മണിയായിട്ടും മണിമലയിലേക്കുള്ള ചുരം പാതയിൽ കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞാണ്.. പതിവില്ലാതെ ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴയുമുണ്ട്..നല്ല തണുപ്പും.. കൊടുവളവും ചെങ്കുത്തായ കയറ്റവും സൂക്ഷിച്ച് ജീപ്പോടിക്കുകയാണ് മാത്തുക്കുട്ടി.. മുൻസീറ്റിൽ ടോണിച്ചനും, പിന്നിൽ ഷംസുവുമുണ്ട്.. ടോണിച്ചൻ മണിമലയിൽ തുടങ്ങുന്ന കടയിലക്ക് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ടൗണിൽ പോയിട്ട് വരികയാണവർ..വയറിംഗ് സാധനങ്ങളും കുറച്ച് ടൈൽസുമൊക്കെ വണ്ടിയിലുണ്ട്..അതിനിടയിലാണ് ഷംസു ഇരിക്കുന്നത്..

“ആ ഫോണൊന്ന് എടുത്ത് നോക്ക്‌ ഷംസൂ… കുറേ നേരമായല്ലോ അടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്…”..

ഷംസൂന്റെ മൊബൈൽ കുറേനേരമായി ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ട് പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ടോണിച്ചൻ പറഞ്ഞു..

“ അതിത്തയാ ടോണിച്ചാ… ചോറ് കഴിക്കാൻ ചെല്ലാത്തോണ്ട് വിളിക്കുന്നതാ… “..

“ എന്നാ അതെടുത്ത് കാര്യം പറ ഷംസൂ… നമ്മൾ ടൗണീന്ന് കഴിച്ചതാന്ന് പറ… “..

മാത്തുക്കുട്ടി ശ്രദ്ധ തെറ്റാതെ വണ്ടിയോടിക്കുകയാണ്.. കണ്ണ് കാണാൻ പറ്റാത്തത്ര മൂടൽ മഞ്ഞാണ്.. അതിനിടക്ക് നൂൽ മഴയും..ഒന്ന് പാളിയാൽ താഴെ കൊക്കയിൽ നിന്ന് പെറുക്കിയെടുക്കേണ്ടിവരും എന്നവനറിയാം..

ഷംസു കോളെടുത്തു..

“നീയിതെവിടെയാ ഷംസൂ… എത്ര നേരമായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു…?”..