Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 19 [സ്പൾബർ]

ഞാനൊന്ന് പൊതിക്കും… ഇനി ഉടക്കുമായി വരണ്ട… ഇപ്പഴേ പറഞ്ഞേക്കാം… “..

“ അല്ലേ… എന്റെ വീടെന്താടീ നിനക്ക് പൊലയാടാനുള്ള സ്ഥലമോ… അവൾ പൊതിക്കൂത്രേ… നീ വേറെ വല്ലോം പറ സൗമ്യേ…. “...

“ഉം… നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ എനിക്കറിയാടീ പൂറീ… ഇച്ചായൻ നിന്റെ വീട്ടിലാ താമസം എന്ന അഹങ്കാരമല്ലേ നിനക്ക്… ?”..

“ ഉം… ആണെങ്കിൽ നീയങ്ങ് സഹിച്ചോ…”..

സൗമ്യക്ക് പൂറ് കടിച്ചിട്ട് ഇരിക്കാൻ മേലായിരുന്നു.. സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോ പിളർന്ന പൂറ്റിൽ നിന്നും അവളുടെ പാന്റീസിലേക്ക് മദജലം ഒലിച്ചിറങ്ങി.. രാവിലെ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് ഇപ്പോ ചെല്ലുമ്പോ ടോണിയവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒന്ന് തേങ്ങാ പൊതിക്കാനായി കൊതിയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണവൾ.. ഈ നാൻസിപ്പൂറി സമ്മതിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..

ജീപ്പ് കയറ്റം കയറി കറിയാച്ചന്റെ കടക്ക് മുന്നിൽ നിർത്തി.. നേരം നാല് മണിയായിട്ടും മണിമലയിൽ മഞ്ഞും തണുപ്പും മാറിയിട്ടില്ല.. സൗമ്യ ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങിയതേ നിരാശയോടെ ആ കാഴ്ച കണ്ടു.. ടോണിച്ചൻ പണിനടക്കുന്ന അവന്റെ കടയിൽ എന്തോ ജോലിയിലാണ്.. അവൻ നാൻസിയുടെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങുകയാണെങ്കിൽ അവനെ വിളിച്ചുണർത്തി ഒന്ന് കളിക്കണമെന്ന് കരുതിയ സൗമ്യക്ക് ശരിക്കും സങ്കടം വന്നു..

“തേങ്ങാപൊതി മുടങ്ങിയല്ലേടീ പൂറീ… “..

ടോണിച്ചൻ കടയിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് നാൻസി, സൗമ്യയെ കളിയാക്കി.. അത് കൂടി കേട്ടതോടെ സൗമ്യക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു.. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.. ടോണിച്ചന്റെ കടയുടെ മുന്നിലെത്തി അവൾ നടത്തം പതിയെയാക്കി..പിന്നെ ടോണിയെ ദാഹത്തോടെയൊന്ന് നോക്കി.. ടോണി ഒന്ന് ചിരിച്ചതേ ഉള്ളൂ.. സൗമ്യയുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായെങ്കിലും ടോണിക്ക് നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു.. ഇനി ഈ നാട്ടിലാണ് താൻ ജീവിക്കേണ്ടതെന്ന ബോധം അവനുണ്ടായിരുന്നു..

  സൗമ്യ