മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 2 [സ്പൾബർ]

സന്തോഷം അവൾക്കുണ്ടായി.

“ അന്നാമ്മോ… അച്ചൻ വന്നത് കണ്ടില്ലേടീ നീ.. മൂന്ന് ചായ ഇങ്ങോട്ടെടുക്ക്…”

മത്തായിച്ചൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ലജ്ജിച്ചും, നാണിച്ചും, ഒരു ട്രേയിൽ ചായയുമായി വന്നത് ലിസിയാണ്.ടോണിക്ക് ചായ കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളവന്റെ കണ്ണിലേക്കൊന്ന് നോക്കി.അവളുടെ കന്തൊന്ന് വിറകൊള്ളുകയും, പൂർതുളയൊന്ന് തുറന്നടയുകയും ചെയ്തു. പാന്റീസിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന മദജലവുമായവൾ അകത്തേക്ക് കയറി.

“അച്ചോ.. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു കടയുണ്ടാവുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് വളരെ നല്ല കാര്യമാണ്.. എവിടെയാണ് സ്ഥലം വേണ്ടതെന്ന് വെച്ചാൽ ടോണി നോക്കിക്കോട്ടെ.. “”

എല്ലാം കേട്ട് കുറച്ച് നേരത്തെ ആലോചനക്കൊടുവിൽ മത്തായിച്ചൻ പറഞ്ഞു.

“ കറിയാച്ചന്റെ ചായക്കടക്ക് അടുത്ത് തന്നെയായാൽ നന്നായിരുന്നു.. “”

ടോണി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ അതാ നല്ലത്… നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നാലാള് കൂടുന്ന സ്ഥലം അവിടെയാ.. അവിടെത്തന്നെ നോക്കാം… പിന്നെ അച്ചോ,.. നമ്മുടെ മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ കാര്യം.. ? അവനെ എന്ത് ചെയ്യും.,.?””

മത്തായിച്ചൻ ചോദിച്ചു.

“” മത്തായിച്ചാ.. അവനേയും, ആ വണ്ടിയും ടോണി ഏറ്റെടുക്കാം എന്നാ പറയുന്നത്… അവനത് ആവശ്യമുണ്ടെന്ന്…”

“” അതേതായാലും നന്നായി… മാത്തുക്കുട്ടി വഴിയാധാരമാകരുത്.. "

അച്ചൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മത്തായിച്ചന് സമാധാനമായി.

“” ഇല്ല ചേട്ടാ… അവനെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.. ചേട്ടൻ വണ്ടിക്കൊരു വില പറഞ്ഞാൽ… “

ടോണി മത്തായിച്ചനെ നോക്കി.

“ അതൊക്കെ നീ മാത്തുക്കുട്ടിയോട് സംസാരിച്ചാൽ മതി.. അവനേ അതേ പറ്റിയൊക്കെ അറിയൂ… അവൻ വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ജീപ്പ് അവന് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു… അതിന്റെ കാര്യമൊക്കെ അവനാ നോക്കുന്നത്.. “”

“ മത്തായിച്ചാ.. തിരക്കില്ലെങ്കിൽ നമുക്കാ സ്ഥലമൊന്ന് പോയി കണ്ടാലോ.. "

അച്ചൻ, മത്തായിച്ചനെ നോക്കി.

“ ശരിയച്ചോ… ഇപ്പത്തന്നെ പോയേക്കാം.. അന്നമ്മോ.. ‘“

മത്തായിച്ചൻ നീട്ടി വിളിച്ചു.
കുലീനയായൊരു സ്ത്രീ ഇറങ്ങി വന്നു. വിളിക്കാഞ്ഞിട്ടും, അന്നാമ്മയുടെ പിന്നിൽ ലിസിയും വന്ന് നിന്നു.

“ അന്നാമ്മോ.. ഇത് ടോണി.. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു കച്ചവടം ചെയ്യാൻ പറ്റുമോന്ന് നോക്കാൻ വന്നതാ..”

മത്തായിച്ചൻ, അന്നാമ്മക്ക് ടോണിയെ പരിചയപ്പെടുത്തി.

“” എന്ത് കച്ചവടമാ അച്ചായാ.. "

അന്നാമ്മ ചോദിച്ചു.

“” അത്, ഇന്നത് എന്നില്ല അന്നാമ്മോ.. ഈ നാട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം കിട്ടുന്ന കടയാണെന്നാണ് ടോണി പറയുന്നത്…"

“” ശരിയാ അന്നാമ്മച്ചീ… നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം കിട്ടും…”

ടോണി അന്നാമ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.അവന്റെ അന്നാമ്മച്ചീ എന്ന വിളി അവർക്ക് നന്നേ ബോധിച്ചു.

“” മോന്റെ നാടെവിടെയാ…”

അവർ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“” നിലമ്പൂരിനടുത്താ അന്നാമ്മച്ചീ…”

“ ശൊ.. അത്രയും ദൂരത്ത് നിന്ന്…”

അന്നാമ്മ മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചു.

“ അന്നാമ്മോ.. ടോണി എന്നും പോയി വരികയല്ല.. ഇനി മുതൽ ഇവിടുത്തുകാരനായി, ഇവിടെ ജീവിക്കുകയാണ്.. "

അത് കേട്ട് സന്തോഷിച്ചത് ലിസിയാണ്. ഇനിയെന്നും ടോണി ഇവിടെയുണ്ടാവും