Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 3 [സ്പൾബർ]
പിന്നിൽ നിന്നും നാൻസി വിളിച്ചു. ടോണി തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
“” അത്… ചേട്ടൻ.. കൂടുതൽ കുടിക്കണ്ടാ ട്ടോ.. “
ടോണി അവളെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഹാളിലേക്കിറങ്ങി.
വാതിൽ ചാരിക്കൊണ്ട് നാൻസി ബെഡിലേക്കൊരു ചാട്ടം.. ഹൂ… താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ എല്ലാം ശരിയായി. ഇനി കുറച്ച് നേരം കൂടി കാത്തിരുന്നാൽ മതി.
പിന്നെ… പിന്നെ…
അവൾ മുറിയാകമാനം ഒന്ന് നോക്കി. ഒരു ജനലേ അവളുടെ റൂമിനൊള്ളൂ.. അതിന് തന്നെ പൊളിയില്ല.. ഒരു കർട്ടൺ ഇട്ട് മറച്ചതാണ്.. അത് തന്നെ കട്ടി കുറഞ്ഞതാണ്.. അകത്ത്ലൈറ്റിട്ടാൽ പുറത്ത് നിന്ന് കാണാം..
അവൾ അലമാര തുറന്ന് കട്ടിയുള്ളൊരു കമ്പിളിയെടുത്ത് ജനലിൽ ഭദ്രമായി തൂക്കി.. ചാഞ്ഞും, ചെരിഞ്ഞും നോക്കി പുറത്ത് നിന്ന് കാണില്ല എന്നുറപ്പിച്ചു. ഇനി ലൈറ്റിട്ടാലും പുറത്ത് നിന്ന് കാണില്ല.. അല്ലെങ്കിലും വെളിച്ചമില്ലാതെ എന്ത് കളി.. ?
നല്ല വെളിച്ചത്തിൽ ആർമാദിച്ച് കളിക്കണം തനിക്ക്..
പക്ഷേ വേറൊരു പ്രശ്നമുള്ളത്, വല്ലാതെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നതാണ്.. മുന്നിൽ റോഡാണ്.. ആരെങ്കിലും റോട്ടിലൂടെ നടന്ന് പോയാൽ ശബ്ദം കേൾക്കും..
പക്ഷേ, ഉച്ചത്തിൽ സീൽക്കാരമിടാതെ, ആർത്തലറാതെ, ചീറിപ്പൊളിക്കാതെ എന്ത് കളി… ?
ഏതായാലും പരമാവധി നിയന്ത്രിക്കാം.. അപ്പനെ ഏതായാലും പേടിക്കേണ്ട.. ഇപ്പോൾ ഉറങ്ങും..
അവൾ ചാരിയിട്ട വാതിൽ പതിയെ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
ഗ്ലാസ് മുന്നിൽ നിറച്ച് വെച്ച് അപ്പൻ കഥ പറയുകയാണ്.. ടോണിയുടെ മുന്നിലും പകുതി നിറച്ച ഒരു ഗ്ലാസുണ്ട്. അവൾ തല പുറത്തേക്കിട്ടത് ടോണി കണ്ടു.
കറിയാച്ചൻ തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് നാൻസിയെ കാണില്ല.
“ അങ്ങിനെ എന്റപ്പൻ ചൂണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് ചൂണ്ടിയാണ് ആ
💬 Comments
View all comments