മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 3 [സ്പൾബർ]

കഴിച്ചോ.. എവിടെയാ കുളിമുറി… ?”

“” ഇന്ന് ആദ്യത്തെ ദിവസമല്ലേ… നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം… നീയാദ്യം കുളിച്ച്‌ വാ.. മോളേ.. ഇങ്ങ് വന്നേ…”

അപ്പന്റെ വിളി കേട്ട് നാൻസിയൊന്ന് പതറി. നേരത്തേ സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം മുഖാമുഖം കാണുകയാണ്. ചാരിയ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് നാണമാണോ.. കാമമാണോ എന്ന് നാൻസിക്ക് മനസിലായില്ല. അവൾ ഹാളിലേക്കിറങ്ങി. പതിയെ മുഖമുയർത്തി ടോണിയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി. അവന്റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയാണവൾ കണ്ടത്. പക്ഷേ അതിലൊരു കുസൃതിയില്ലേയെന്നവൾക്ക് തോന്നി.

“” മോളേ.. ടോണിച്ചന് കുളിമുറിയൊന്ന് കാണിച്ച് കൊടുത്തേ.. “"

അവൾ ടോണിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് ആഴത്തിലൊന്ന് നോക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു. ടേബിളിൽ വെച്ച തന്റെ ബാഗുമായി ടോണിയും പിറകെ പോയി. നാൻസിക്ക് കയ്യും, കാലും വിറച്ചിട്ട് നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അവൾ ചുമരിലുള്ള ഒരു സ്വിച്ച് ഓണാക്കി, കുളിമുറിയിലെ ലൈറ്റ് തെളിച്ചു.

“ അതാണ് കുളിമുറി.. അങ്ങോട്ട് ചെന്നോളൂ…”

മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ അവൾ പറഞ്ഞു.
ടോണി ബാഗുമായി കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിലടക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് പറഞ്ഞു.

“” എടീ.. നീ പോയേക്കല്ലേ.. എനിക്ക് പേടിയാ… “

അവൻ കളിയായി പറഞ്ഞതാണ് എന്ന് മനസിലായിട്ടും നാൻസി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അവൻ വസ്ത്രമഴിക്കുന്നതും, കുളിക്കുന്നതും എല്ലാം അവൾ സങ്കൽപിച്ച് കൊണ്ട് അവനേയും കാത്ത് പുറത്ത് നിന്നു.
വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി. ഒരു ടൈറ്റായ ടീ ഷർട്ടും, ഒരു ലുങ്കിയുമുടുത്ത വൻ പുറത്തിറങ്ങി. മസിലുകൾ തുറിച്ച് നിൽക്കുന്ന അവന്റെ മാറിലേക്കൊന്ന് നോക്കി അവൾ തിരിച്ച് നടന്നു. കറിയാച്ചൻ ടേബിളിൽ എല്ലാം നിരത്തിയിട്ടുണ്ട്.

“ ടോണിച്ചാ,, ഇങ്ങോട്ടിരി… കറികളൊന്നും അത്ര നന്നായിട്ടില്ല.. നാളെ നമുക്ക് ഉഷാറാക്കാം,,, മോളേ.. നീയും ഇങ്ങോട്ടിരി… “

കറിയാച്ചൻ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ചോറ് വിളമ്പി ക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
നാൻസി വേഗം ഒരു ചെയറിലേക്കിരുന്നു. ടോണിയും ഇരുന്നു. കറിയാച്ചന്റെ ഓരോ വർത്തമാനങ്ങളും കേട്ട് കൊണ്ട് ടോണി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. മണിമലയെ കുറിച്ചും, തന്നെപ്പറ്റിയും കുറേ കാര്യങ്ങൾ അയാൾ പറഞ്ഞു. നാൻസിയതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പ്ലേറ്റിൽ വരഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നു.അവൾക്ക് ഒന്നും കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല. എന്തൊക്കെയോ ചിക്കിപ്പെറുക്കി അവൾ എഴുന്നേറ്റു.

“” കണ്ടോ ടോണീ.. ഇതാണവളുടെ പരിപാടി… ഒന്നും കഴിക്കില്ല.. ഞാനിതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കുമെന്നല്ലാതെ അവൾക്കൊന്നും വേണ്ട…”

കറിയാച്ചൻ പരാതി പറഞ്ഞു.

“” അതെന്താടീ നീ കഴിക്കാത്തത്… ?””

ടോണിയുടെ അധികാരത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് നാൻസിയൊന്ന് ഞെട്ടി.

“” അത്.. എനിക്ക്… വിശപ്പില്ലാഞ്ഞിട്ട്… “”

അവൾ വിക്കി.

“” നാളെ മുതൽ അപ്പനുണ്ടാക്കുന്നതെല്ലാം കഴിക്കണം കേട്ടോടീ…”

നാൻസി പേടിയോടെ മൂളി. എങ്കിലും ആ അധികാര സ്വരം അവൾക്കിഷ്ടമായി. അവൾകൈകഴുകി മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഇത് പണിയാവുമോ എന്നൊരു സംശയം അവൾക്കുണ്ടായി. ഒരു സഹോദരന്റെ അധികാര ശബ്ദം അതിലെവിടെയോ