Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 5 [സ്പൾബർ]

ടോണിയത് പ്രത്യേകംശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്..
ചിലനേരത്ത് ടോണിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയാണവൻ ആഞ്ഞ് വെട്ടുന്നത്.. ഇവന് കാര്യമായെന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് തന്നെ ടോണി ഉറപ്പിച്ചു.

എല്ലാം ടോണി ഉദ്ദേശിച്ച പോലെത്തന്നെ വൃത്തിയാക്കി. ഇനി രാവിലെ സുരേഷേട്ടൻ വന്ന് പണി തുടങ്ങിയാൽ മതി.
ഇരുട്ടും, മഞ്ഞും സാവധാനം വന്ന് പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
ടോണി എല്ലാവർക്കും ചായയെടുക്കാൻ കറിയാച്ചനോട് പറഞ്ഞു.
ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് ടോണി അകത്ത് ചെന്ന് ഒരു ഷർട്ടെടുത്തിട്ട് വന്ന് മാത്തുക്കുട്ടിയോട് കണ്ണ് കാട്ടി.
അവൻ സുനിക്കുട്ടനേയും, ഷംസുവിനേയും വിളിച്ച് ജീപ്പിൽ കയറി.
ജീപ്പ് താഴോട്ട് ഓടിച്ചു പോയി.
കറിയാച്ചനോട് ഇപ്പ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ടോണിയും ബുള്ളറ്റിൽ കയറി താഴേക്ക് പോയി.
ജനലിലൂടെ അത് നോക്കി നിന്ന നാൻസി, അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്,ആ ബുള്ളറ്റിന്റെ പിന്നിലിരുന്ന് പോകുന്നത് പുളച്ചിലോടെ ഒന്നോർത്തു നോക്കി.

രണ്ടാം വളവിൽ ജീപ്പ് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നത് ടോണി കണ്ടു.
അവൻ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മാത്തുക്കുട്ടി ജീപ്പ് ഉള്ളിലേക്കുള്ള കാട്ടുപാതയിലേക്ക് കയറ്റി. പിന്നാലെ ടോണിയും.
കുറച്ച് ദൂരം കാട്ടിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോയി മാത്തുക്കുട്ടി ജീപ്പ് നിർത്തി.
നല്ല മൂടൽമഞ്ഞിലൂടെ നിലാവ് പാൽ പോലെ പ്രകാശം പരത്തുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി.
അവിടുത്തെ സെറ്റപ്പ് കണ്ട് ടോണിയൊന്നമ്പരന്നു.
മുകൾ ഭാഗം പരന്ന്, ഒരു മേശ പോലെ ഒരു പാറ.. അതിന് ചുറ്റും സ്റ്റൂളിന്റെ ഉയരത്തിൽ നാലഞ്ച് പാറക്കല്ലുകൾ.. ഷംസു എല്ലാമെടുത്ത് പാറയിൽ നിരത്തി. എല്ലാവരും ഇരുന്നു.

“”ടോണിച്ചാ.. ഞങ്ങളങ്ങിനെ സ്ഥിരം അടിയൊന്നുമില്ല..ആർക്കെങ്കിലും താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു ചെറുത് വാങ്ങി ഇങ്ങോട്ട് വരും.. ഈ സെറ്റപ്പൊ ഞങ്ങളുണ്ടാക്കിയതാ… “

മാത്തുക്കുട്ടി, കുപ്പിപൊട്ടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഷംസു, ധൃതി കൂട്ടി