മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 6 [സ്പൾബർ]

മൂത്രത്തിൽ നനഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.

“” ശരി, വാ,, പോയി നോക്കാം.. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നമുക്ക് രണ്ടിനും കൊക്കയിലേക്ക് ചാടിച്ചാകാം.. “

ടോണി ബുള്ളറ്റിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ടാക്കി. തുണികളെല്ലാം ചുരുട്ടിക്കൂട്ടിയെടുത്ത് നാൻസിയും പിന്നിൽ കയറി. നൂൽബന്ധമില്ലാതെ ടോണിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നാൻസിയിരുന്നു.
ടോണി വണ്ടിയെടുത്തു. ഇപ്പഴും ഹെഡ്ലൈറ്റ് ഓഫാണ്.
കാട്ടുപാതയിൽ നിന്നും റോഡിലേക്കിറക്കിയപ്പോൾ അവൻ രണ്ട് ഭാഗത്തേക്കുമൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി.
എല്ലാം ഓക്കെയാണെന്നുറപ്പ് വരുത്തി റോഡിലേക്ക് വണ്ടിയിറക്കി മുകളിലേക്ക് കയറ്റം കയറി.
പരിപൂർണ നഗ്നരായി രണ്ടാളും ഒട്ടിച്ചേർന്നിരുന്നു.. ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ടെങ്കിലും, പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു രണ്ട് പേരും.

മഞ്ഞ് പെയ്യുന്ന, തണുത്ത് വിറക്കുന്ന കുളിരുള്ള രാവിൽ, പ്രകൃതിയെ സാക്ഷി നിർത്തിക്കൊണ്ട്, ആ ഇരു ചക്രവാഹനത്തിൽ, വിജനമായ വഴിയിലൂടെ, രണ്ട് നഗ്നദേഹങ്ങൾ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച്, ഒരു മെയ്യായിപോകുന്നത് കണ്ട്, പാൽപുഞ്ചിരി പൊഴിക്കുന്ന നിലാവ് പോലും നാണിച്ചു പോയി.

=======/==================

തന്റെ ചന്തിയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, തന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്,തന്റെ ചുണ്ടിൽ ടോണിച്ചൻ തന്ന ചുമ്പനത്തിന്റെ സുഖലഹരിയിൽ നിന്നും സൗമ്യ ഇനിയും മോചിതയായിട്ടില്ല. അതിന്റെ രുചി ഇപ്പഴും തന്റെ ചുണ്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന മട്ടിൽ അവൾ ഇടക്കിടെ നാവ് നീട്ടി നക്കുന്നുണ്ട്. കൊടും തണുപ്പിലും, എല്ലാം അഴിച്ചെറിഞ്ഞ്, കട്ടിയുള്ള ഒരു കമ്പിളി പുതച്ച് കിടക്കയിൽ നഗ്നയായി കിടന്ന് പുളയുകയാണ് സൗമ്യ. അവൾക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ നാൻസിയനുഭവിക്കുന്ന സുഖമോർത്ത് ഉറങ്ങാനുമാവുന്നില്ല. നാൻസിയിപ്പോൾ എണ്ണമില്ലാത്ത രതിമൂർഛയിൽ തളർന്ന് കിടക്കുകയാവും..
തനിക്കെന്നാവും ഒരു പുരുഷന്റെ കീഴിൽ തളർന്ന് കിടക്കാൻ കഴിയുക… ?
താനെന്നാവുംഇനി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്ന് വീഴുക.. ?
അമ്മ കാണാതെ എടുത്തോണ്ട് പോന്ന വഴുതന പൂറ്റിൽ കിടന്ന് കുതിർന്നിട്ടുണ്ട്.
ബെഡ്ഷീറ്റാകെ മൂത്രമൊഴിച്ച പോലെ നനഞ്ഞ് കുഴഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…
എത്ര തവണയാണ് തനിക്കിന്ന് വെള്ളം പോയതെന്ന് സൗമ്യക്കറിയില്ല. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അനുഭവിച്ച, പുരുഷന്റെ മധുര ചുമ്പനം വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാണ് അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചത്. അപ്പോൾ തുടങ്ങിയ പൂറിന്റെ ഒലിപ്പ് രാത്രിയുടെ ഈ അന്ത്യയാമത്തിലും നിന്നിട്ടില്ല. എത്രയോ തവണ വഴുതന കയറ്റിയിറക്കി.. എത്രയോ തവണ തന്റെ പൂർ പെയ്തിറങ്ങി. പക്ഷേ കഴപ്പ് മാത്രം തീരുന്നില്ല. വീണ്ടും ടോണിയെ ഓർത്തു കൊണ്ട്, അവന്റെ മധുര ചുമ്പനത്തിന്റെ മാധുര്യം ഓർത്തു കൊണ്ട്, വെളുത്ത് ചുവന്ന, നനഞ്ഞ പിളർപിലേക്ക് വഴുതനയവൾ തള്ളിക്കയറ്റി.

(തുടരും)

( ഞാൻ ജീവിക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലമാണ് എന്റെ തൊട്ടടുത്ത ജില്ലയായ വയനാട്. സുന്ദരമായ പ്രകൃതിയും, നല്ല കാലാവസ്ഥയുമുള്ള വയനാട്, ഇന്ന് പ്രകൃതി ദുരന്തത്തിൽ വിറങ്ങലിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്.
മനുഷ്യൻ തീർത്തും നിസ്സഹായനായിപ്പോകുന്നു.
ദുരന്തത്തിൽ പെട്ടവർക്ക് അനുശോചനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു..

സഹായിക്കണം.. അവനവന് കഴിയുന്നത് ചെയ്യണം..
അത്, മനസുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രാർത്ഥന ആയാൽ പോലും..
അവിടെ ജീവൻ പണയം വെച്ച് കർമനിരതരായിരിക്കുന്ന രക്ഷാപ്രവർത്തകർക്ക് വേണ്ടിയും നമ്മളാൽ കഴിയുന്നത് ചെയ്യണം.. മനസ് കൊണ്ടെങ്കിലും അവർക്ക് പിന്തുണ കൊടുക്കണം..
എല്ലാ