Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 7 [സ്പൾബർ]
വന്ന് കുലുക്കി വിളിച്ചപ്പഴാണ് ടോണി കണ്ണ് തുറന്നത്.
അവൾ വന്ന് വേഷമൊക്കെ മാറിയിട്ടുണ്ട്.
“ ഇച്ചായാ..എന്തുറക്കമാ ഇത്.. ഞാൻ വന്നിട്ടെത്ര നേരമായി.. മതി ഉറങ്ങിയത്..ഇങ്ങോട്ടെഴുന്നേറ്റേ.. “
നാൻസിയവനെ പിടിച്ച് വലിച്ചു.
ടോണി ഒറ്റ വലി.. അവൾ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.. അവളുടെ കവിളിൽ ടോണി ഒറ്റക്കടി..
“ഹൗ… എന്റിച്ചായാ.. എന്തൊരു വേദന..””
കവിൾ തടവിക്കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.
“രാത്രി ഏതായാലും നീ ഉറക്കില്ല… പകലെങ്കിലും ഞാനൊന്ന് ഉറങ്ങട്ടെടീ പൂറീ.. “
“” അതോർത്താ ഞാൻ ഇത്ര നേരം വിളിക്കാതിരുന്നത്… “
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്ന് കിടന്ന് കൊണ്ട് നാൻസി കുറുകി.
ടോണി അവളുടെ പുറം തലോടിക്കൊണ്ട് ചന്തിയിലെത്തി. അവിടെയൊന്ന് തഴുകി.
“ പാന്റിയിടാതെയാണോടീ പൂറി നടക്കുന്നത്.. ?”
അവളുടെ കൂതിത്തുളയിലേക്ക് പാവാടക്ക് മേലേക്കൂടി വിരൽ കുത്തിക്കൊണ്ട് ടോണി ചോദിച്ചു.
“ ഹൂശ്… ഇച്ചായാ.. എല്ലാം അലക്കി ഇട്ടേക്കുവാ… ഒന്നും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല… “”
നാൻസി പതിയെ അവന്റെ മേലേക്ക് വലിഞ്ഞ് കയറി.
അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്ത് ടോണി പറഞ്ഞു.
“ നിന്റെ അലമാരയിൽ ഒരു കവറുണ്ട്, അതൊന്ന് എടുത്ത് നോക്ക്…”
നാൻസി സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി എഴുന്നേറ്റു. പിന്നെ ആകാംക്ഷയോടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
ടോണി എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി.
മൂത്രമൊഴിച്ച് വൃത്തിയാക്കി, മുഖവും കഴുകി അവൻ നാൻസിയുടെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു.
കവറിലുള്ളതെല്ലാം കട്ടിലിലേക്ക് നിവർത്തിയിട്ട് അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണവൾ..
മുഖമൊക്കെ ചുവന്ന്, കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
ടോണിയെ കണ്ട്, അവളെഴുന്നേറ്റു. പിന്നെ വാതിൽ ചാരി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒറ്റ വീഴ്ച..
“ എന്റിച്ചായാ… “
എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ടവൾ തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു.
അവളിതൊട്ടും
💬 Comments
View all comments