Chapter Title : മഞ്ഞു മൂടിയ പാപങ്ങൾ 1 [Dr. Wanderlust]
അവന്റെ തോളൊന്ന് അവളുടെ തോളിൽ മുട്ടി.
“വലിയവരെ പോലെ സംസാരിക്കല്ലേ... നിനക്ക് ഇതിന്റെയൊന്നും കാര്യം അറിയില്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു.
“അറിയില്ലെങ്കിൽ പഠിപ്പിച്ചു തന്നാൽ മതി. എനിക്ക് നല്ല ക്ഷമയുണ്ട്.” അവൻ കണ്ണൊന്നു ചിമ്മി കാണിച്ചു.
ഒരിക്കൽ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അവൻ അവളുടെ വരാന്തയിൽ കയറി നിന്നു. മുണ്ട് പകുതി മടക്കി കുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കാലിലെ മസിലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ഷിബിനേ... തോർത്ത് വേണോ?”
“വേണ്ട ചേച്ചി... ഈ തണുപ്പൊന്ന് അറിഞ്ഞോട്ടെ. പക്ഷേ ഈ തണുപ്പ് മാറ്റാൻ വേറെ വല്ല വഴിയുമുണ്ടോ?”
അവൾ ഒരു കസേരയിലിരുന്ന് തുണി തുന്നുകയായിരുന്നു. “തണുപ്പ് മാറ്റാൻ തീ കായണം.”
“തീ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട് ചേച്ചി... പക്ഷേ അത് കത്തിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരിടം കിട്ടുന്നില്ല.” അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
തറയിൽ അവളുടെ കാലിനടുത്ത് അവൻ ഇരുന്നു.
“ചേച്ചി... ഈ വിരലുകൾക്കൊന്നും ഒരു പണിയും ഇല്ലേ?” അവൻ അവളുടെ കാലിലെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു.
മേരി പെട്ടെന്ന് കാല് വലിച്ചു. “ഷിബിനേ... കളി വേണ്ട. ആരെങ്കിലും വരും.”
“വരുന്നവർ വരട്ടെ. ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കാലിലല്ലേ തൊട്ടത്? ഇതിൽ ഇത്ര പേടിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു?”
അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.
“ആന്റോച്ചൻ ഇങ്ങനെ തൊടാറില്ലേ?”
മേരിയുടെ മുഖം മങ്ങി. “അങ്ങേർക്ക് എന്തിനാ ഇതൊക്കെ... രാത്രി വന്നാൽ അടിച്ചടിച്ചു ബോധം ഉണ്ടാവില്ല. പിന്നെ എന്ത് തൊടൽ?”
“അതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്... ചേച്ചിക്ക് ആവശ്യം ആന്റോച്ചനെ അല്ല. പണി അറിയാവുന്ന ഒരുത്തനെയാണ്. ഈ തോട്ടത്തിൽ ഞാൻ എത്ര വലിയ മരങ്ങൾ വെട്ടാറുണ്ട് എന്നറിയാമോ? ചേച്ചിയെ ഒന്ന് പിടിക്കാൻ എനിക്ക് എത്ര സമയം വേണം?”
മേരി ഒന്ന് തരിച്ചുനിന്നു. ആരും ഇതുവരെ തന്നോട് ഇത്രയും പച്ചയായി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.
ഗ്രാമത്തിലെ ആളുകൾ കുട്ടികളില്ലാത്തതിനെ കുറിച്ചാണ് ചോദിക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ ഷിബിൻ ചോദിക്കുന്നത് അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങളെ കുറിച്ചാണ്.
അവൾ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ മുട്ടിന് മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഇത്തവണ അവൾ തടഞ്ഞില്ല.
ഹൈറേഞ്ചിലെ തണുത്ത കാറ്റ് ആ വരാന്തയിലൂടെ കടന്നുപോയി. പക്ഷേ അവരുടെ
💬 Comments
View all comments