Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന താഴ്വര 2 [Kambi Mahan]

കഴിഞ്ഞു കിടക്കാൻ ഉള്ള ഒരുക്കത്തിൽ ആണ് ഞങ്ങൾ , ബെഡ് എല്ലാം തട്ടിക്കുടഞ്ഞു ബെഡ്ഷീറ് എല്ലാം വിരിച്ചു അപ്പോൾ ആണ് നന്ദു വന്നത് എന്നിട് എന്നോട് പറഞ്ഞു " അമ്മെ നമുക്ക് ഗാർഡനിൽ പോയാലോ ............." " ഈ രാത്രിയിലോ ........................" " രാത്രി അല്ലെ രസം അമ്മെ ...................." അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഗാർഡനിലേക്ക് തിരിച്ചു ഗാർഡനിൽ മങ്ങിയ ബൾബുകൾ കത്തുന്നുണ്ട് നന്ദു എന്നോട് പറഞ്ഞു നോക്ക് അമ്മെ മുകളിലേക്ക് മുകളിൽ നിലാചന്ദ്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നില്കുന്നു " എന്ത് ഭംഗിയായ അമ്മെ അല്ലെ ................" ഞാൻ അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു ഗർഡനിലൂടെ നടന്നു ഒരു 18 കാരി കാമുകിയെ പോലെ അവൾ അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു നടന്നു അവളുടെ മനസ്സ് കുറച്ച കൂടി ചെറുപ്പം ആയ പോലെ അകാലത്തിൽ നഷ്ടപെട്ട ആ പ്രണയ വസന്തം അവൾക് അനിഭവപ്പെടുന്നു അവിടെ കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന പൂക്കളെ നോക്കി ഞങ്ങൾ നടന്നു കുളപ്പടവുകളിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പോയപ്പോൾ ആണ് ശേരിക്കും ഞങ്ങൾ അമ്പരന്നത് മീനുകൾ വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്നു അവ വെള്ളത്തിൽ വെള്ളാരം കല്ലുപോലെ കിടക്കുന്നു ആമ്പൽ മൊട്ടുകൾ പകുതി വിടർന്നു ആ ഇളം കാറ്റിൽ ആടിക്കളിക്കുന്നു " അമ്മെ കണ്ടോ ആമ്പൽ മൊട്ടുകൾ ചന്ദ്രനുമായി കിന്നാരം ചൊല്ലുന്നത് ......................." ചുമന്ന പ്രണയ പുഷ്പങ്ങൾ വീണു കിടക്കുന്ന ആ വാക മരത്തിനു താഴെ അവർ ഇരുന്നു അവർ കുറെ നേരം ആ ആമ്പൽ മൊട്ടുകളെയും മീനുകളെയും നോക്കി ഇരുന്നു ചന്ദ്രനെ നോക്കി കഥകൾ പറഞ്ഞു അവർ “ വരുവാനില്ലാരുമീ വിജനമാം