Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന താഴ്വര 2 [Kambi Mahan]

“ നന്ദു നിനക്കു എന്നെ അത്രക് ഇഷ്ടം ആണോ………………………….” “ അതെ അമ്മെ………………………..” അവൻ പറഞ്ഞു

“ സ്ത്രീ അങ്ങനെ ആവണം, അമ്മയെ പോലെ………………” “കണ്ണുകളിൽ കാന്തമുള്ളവൾ……………………………….” “കവിതകളായി കിനാവ് കാണിക്കുന്നവൾ……………………………………” “ഹൃദയ തന്ത്രികളിൽ പ്രണയം ഒരുക്കുന്നവൾ………………………………” “ഒരിക്കൽ അങ്ങനെ ഉള്ളവരോട് അടുത്താൽ വിട്ടുപോകുക പ്രയാസം ആണ്……………………………..” “എല്ലാ പുരുഷന്മാരും അങ്ങനെ ഉള്ളവരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു……………………” “രാത്രികളിൽ അവർ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ചിറകു കൂട്ടും ......................... പ്രണയം നീട്ടും ......................” കുടജാത്രിയിലെ കുളിരു കൊള്ളുന്ന തണുപ്പിൽ , ആ മഞ്ജു പെയ്യുന്ന താഴ്‌വരയിൽ പ്രഭാതങ്ങളിൽ മഞ്ഞ പുഷ്പങ്ങൾ ഇരു വശത്തും പീലി വിടർത്തി ആടുന്ന ആ ഒറ്റയടി പാതകളിലൂടെ , എനിക്ക് അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു നടക്കണം നിലാവ് ഒളിച്ചു കളിക്കുന്ന യാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു എനിക്ക് കഥകൾ കേൾക്കണം സന്ധ്യക്ക് നീല തിരമാലകൾ പ്രണയിക്കുന്ന തീരത്തു പാട്ടുപാടി ഇരിക്കണം അസ്തമയ സൂര്യന്റെ സ്വർണ രസ്മികൾ മതിയാവോളം കാണണം മഴക്കാലത്തു വിരഹം കൊണ്ട് പെയ്യുന്ന മഴ നനയണം മകന്റെ ഭാവന കേട്ട് അവളുടെ ഉള്ളം കുളിർന്നു അവൾ ഒരു 18 കാരിയെ പോലെ ആയി അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ ഇളം തെന്നലുകൾ പാറി പറന്നു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു തൊട്ടാവാടി പോലെ അവൾ ചാഞ്ഞു

നന്ദു എന്റെ എന്റെ ചുരിദാർഴിച്ച് മാറ്റുമ്പോഴും, ഓരോ ചുംബനം എനിക്ക് നൽകി. അതിലെല്ലാം മറന്ന് മയങ്ങി ഞാൻ നിന്നു. നാഭിയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങുന്ന നന്ദു ന്റെ വിരലുകളുടെ നേർത്ത ചൂട് പകരുന്ന സുഖം. നഗ്നമാക്കപ്പെട്ട മാറിലെ മുലകളിൽ നന്ദു ന്റെ