Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന താഴ്വര [Kambi Mahan]

നടന്നു നീങ്ങി ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തു അമ്പല പറമ്പിലെ ആൽത്തറയിൽ അവർ ഇരുന്നു അകലെ സ്റ്റേജിൽ അപ്പോൾ കൃഷ്ണാവതാരം കഥകളി നടക്കുന്ന്നുണ്ട് കൃഷ്ണ ഗോപിക പ്രണയ രംഗം ആണ് രംഗം അവർ അത് കുറച്ച നേരം കണ്ടു ഈ സമയം നന്ദു അവളെ അരകെട്ടിലൂടെ കെട്ടി പിടിച്ചു , തന്നിലേക്കു അടുപ്പിച്ചു , അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിൽ താളം പിടിച്ചു അപ്പോൾ അവൾ ഉടുത്ത സെറ്റ് സാരി അവൾ അവളുടെ തലയിലൂടെ ചുറ്റിയിട്ട് അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു അവന്റെ തോളത് ചാരി കിടന്നു ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്റെ ആ മങ്ങിയ ലൈറ്റിൽ അവരെ ആരും കാണില്ല എന്ന ധൈര്യം അവർക്കുണ്ട് എല്ലാവരും കഥകളിയിൽ ശ്രെദ്ധിച്ചു ഇരിക്കുക ആണ് അവൻ അപ്പോൾ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു " അമ്മെ കൃഷ്ണന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിട്ടും എന്താ കാമുകി ഗോപികയുടെ പ്രണയം മാത്രം ആളുകൾ പറയുന്നത് ................" “ മോനെ നന്ദു അവരുടെ പ്രണയം സത്യം ആയിരുന്നു അവർ പരസ്പരം ഒന്നും മോഹിച്ചിരുന്നില്ല സ്നേഹം മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ അവർക്കിടയിൽ മോഹിക്കുന്ന പ്രണയത്തിൽ മോഹം കഴിയുമ്പോൾ പ്രണയം നശിക്കും………………………………….” അവനു അത് ഒരു പുതിയ അറിവ് ആയിരുന്നു അവൻ അപ്പോൾ അവളുടെ ചുമലിലൂടെ കയ്യിട് അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് അപ്പോൾ ഒരു പേടമാനിനെ പോലെ അവൾ അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു ഇടം കണ്ണിട് അവൾ അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നാണത്താൽ നോക്കി അപ്പോൾ അവളുടെ നെറുകയിൽ ഒരു ചുംബനം അവൻ നൽകി അവർ രണ്ടു പേരും കുറച്ച നേരം കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി ഇരുന്നു കരിമഷി ഇട്ട അവളുടെ കൺ പീലികൾ തുള്ളി ആടുന്നത് അവൻ കണ്ടു അവളുടെ കണ്ണിൽ കാമത്തിന്റെ കഥകളി ആട്ടം അവൻ കണ്ടു അവൾ അവൻ കാണല് അവളുടെ വരണ്ട ചുണ്ടുകൾ നാവു കൊണ്ട് നനച്ചു അവരുടെ ചുണ്ടും ചുണ്ടും ഇണക്കുരുവികളെ പോലെ ഇണ ചേരാൻ കൊതിച്ചു കുറച്ച കഴിഞ്ഞു അവർ അവിടന്ന് പൊന്നു ഉത്സവ പറമ്പിൽ കണ്ട സൈക്കിളിയിൽ ഐസ്‌റൂട് വിൽക്കുന്ന ആളിൽ നിന്നും 2 ഐസ് ക്രീവും സ്റ്റിക്‌സും വാങ്ങി