Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന താഴ്വര [Kambi Mahan]

പരതി നടന്നു. അപ്പോൾ ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ട് ആലത്തൂർ കഴിഞ്ഞെന്നു ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു എന്ന് ഞാൻ തിരക്കിട്ട എഴുനേറ്റ് എന്റെ പാറി പരന്ന മുടി കെട്ടി ഒതുക്കി ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് വന്നു ********************************************************** അന്ന് വൈകീട്ട അമ്പലത്തിൽ വേല ആണ്, അവൾ നന്ദുവിനോട് പറഞ്ഞു ഇന്ന് നമുക്ക് വേല കാണാൻ പോകണം എന്ന് ******************* അപ്സരസ്സുകളുടെ സൗന്ദര്യവും വെള്ളകൊക്കുകളുടെ പോലെ തൂവെള്ള നിറവും ഇല്ലെങ്കിലും ആരേയും ആകര്ഷിക്കുന്ന ഒരു കുലീനതയും ഐശ്വര്യവും ബീനയിൽ ഉണ്ട്. കുളിച്ച് ഈറനണിഞ്ഞ് കറുത്ത കരയുള്ള സെറ്റ് സാരി ചാര്ത്തി നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും ചന്ദനവും കണ്ണെഴുതിയ വിടര്ന്ന വലിയ കണ്ണുകളും നീണ്ടുചുവന്ന മൂക്കില് ചാര്ത്തിയ കല്ലുള്ള ഇത്തിരി പോന്ന മൂക്കുത്തിയും ചന്തി മറയുന്ന തിങ്ങിനിറഞ്ഞമുടിയും ഇളം കരിക്കുപോലെ നിറഞ്ഞുനിക്കുന്ന മുലയും ഇരുവശങ്ങളിലേക്ക് വെട്ടി തെറിക്കുന്ന വലിയ ചന്തിയുമായി മന്ദം മന്ദം ചുവടുവച്ച് കറുത്ത ജിമിക്കിയും ഇട്ടിട്ട് അവർ അമ്മയും മകനും ആൾക്കൂട്ടത്തിനു ഇടയിലൂടെ കയ്യിൽ കയ്യും ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ട പ്രണയാതുരയായി അമ്പല പറമ്പിലെ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു അങ്ങനെ നടന്നു നീങ്ങി ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തു അമ്പല പറമ്പിലെ ആൽത്തറയിൽ അവർ ഇരുന്നു അകലെ സ്റ്റേജിൽ അപ്പോൾ കൃഷ്ണാവതാരം കഥകളി നടക്കുന്ന്നുണ്ട് കൃഷ്ണ ഗോപിക പ്രണയ രംഗം ആണ് രംഗം അവർ അത് കുറച്ച നേരം കണ്ടു ഈ സമയം നന്ദു അവളെ അരകെട്ടിലൂടെ കെട്ടി പിടിച്ചു , തന്നിലേക്കു അടുപ്പിച്ചു , അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിൽ താളം പിടിച്ചു അപ്പോൾ അവൾ ഉടുത്ത സെറ്റ് സാരി അവൾ അവളുടെ