Chapter Title : മഞ്ഞുരുകും കാലം 4 [വിശ്വാമിത്രൻ]

ആഴങ്ങളെ തേടിയുള്ള യാത്ര അവർ തുടങ്ങികഴിഞ്ഞിരുന്നു. വഴുവഴുപ്പുള്ള ആ നീളൻ കന്തിൽ ഞാനെന്റെ നാവുകൊണ്ട് ക്ഷ, ഞ്ഞ, ത്ത മുതലായ അക്ഷരങ്ങൾ എഴുതാൻ ശ്രേമിച്ചു. പണ്ട് "ഫയർ" എന്ന മാസികയിൽ "എങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ സഖിയെ സുഖിപ്പിക്കാം" എന്നു വന്ന പംക്തിയുടെ രചയിതാവായ "കുമാരൻ ഇരുട്ടി"ക്കു ഞാൻ മനസ്സാൽ നന്ദി പറഞ്ഞു. ഓരോ അക്ഷരം ഞാനെഴുതാൻ ശ്രേമിക്കുമ്പോഴും ചിഞ്ചു വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ മുടിയിലെ അവളുടെ പിടി ശക്തമാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ വിരലുകൾ തുരുതുരാ അവളുടെ യോനിയിൽ കയറി ഇറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ നാവും പല്ലുകളും അവളുടെ കൃസരിയെ നിലത്തുനിർത്താതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ഠനാളത്തിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത ശീൽക്കാരം ഉയർന്നു. ക്രമേണെ അതൊരു ചെറിയ മൂളലായി പരിണമിച്ചു. ആ മൂളലിന്റെ ശക്തി ക്രമാധീതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഇടത്തുകൈ അവളുടെ ചന്തിക്കൂന്നി അവളെ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ഇറുകെ പുണർന്നു. അവളുടെ ദ്രാവകവർഷം അനുനിമിഷം കൂടി കൂടി വന്നു. ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ തല അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും അവൾ വെട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കീഴ്ചുണ്ട് അവളുടെ മേൽ പല്ലുകളാൽ കടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതിമയക്കത്തിലെന്നപോലെ അടഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനെന്റെ ശ്രെദ്ധ പൂർണമായും എന്റെ നാവിനും കൈവിരലുകൾക്കും നൽകി. അവ രണ്ടും പരമാവധി വേഗത്തിൽ ചലിപ്പിക്കുവാൻ ഞാൻ ശ്രെമിച്ചു. അവളുടെ കാലുകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ അരക്കെട്ട് താളാത്മകമായി ഇളകാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ മൂളൽ കേൾക്കാതെയായി. "ഈ" എന്നൊരു നീട്ടിവിളിയിൽ അവളുടെ വിറയൽ നിന്നു. അവളുടെ പൂറിലായിരുന്ന എന്റെ കൈവിരലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. ആ കൊഴുത്ത ദ്രാവകം എന്റെ താടിയിലൂടെ ഇറ്റു നിലത്തുവീണുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾക്കു സ്ഥലനം സംഭവിച്ചു എന്നു