Chapter Title : മഞ്ഞുരുകും കാലം 7 [വിശ്വാമിത്രൻ]

ദയനീയതയും അധികാരവും എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. നാവ് പ്രയോഗത്തിൽ വികസിച്ച അവളുടെ പൂർതുളയിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണപായിക്കാൻ ആ നോട്ടം കാരണം എനിക്ക് മനസ്സുവന്നില്ല. പകരം അവനെ ആ യോനിസംഗമത്ത് വെച്ച്, അവളുടെ തുടകൾ ഞാനടിപ്പിച്ചു. വണ്ടികെട്ടൽ തന്നെ ഉദ്ദേശം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവൾ എന്നിലേക്കവളുടെ വായ കൊണ്ടുവന്നു. ഞാൻ ദ്രുതഗതിയിൽ എന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂർച്ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ പായിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ നാവുകൾ തമ്മിൽ ഒരായിരം കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. രണ്ടുമാസത്തെ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്ന കഴപ്പും സുൽഫത്തിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത തീയും എന്റെ സ്ഥലനത്തെ നന്നായി ബാധിച്ചു. ഒരു മുരൾച്ചയോടെ ഞാൻ സ്ഥലിച്ചു. കുറച്ചൊക്കെ കതകിലും, കുറേ അധികം അവളുടെ അകം തുടയിലും! നാലോ അഞ്ചോ മണിക്കൂറത്തെ ഉറക്കമേ കിട്ടിയോളെങ്കിലും പിറ്റേന്ന് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത് ഉന്മേഷവാനായിട്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസത്തെ മൂടൽ മഞ്ഞു എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മാഞ്ഞത് പോലെ. ഒരു തരം ലിബറേഷൻ. പോട്ടെ പുല്ല് എന്നൊരു ഭാവം. മണാലി-ലേഹ് ഹൈവേയിലെ റോത്താങ് പാസ്സിലും പിറ്റേന്ന് പോയ സോളങ് താഴ്വരയിലും ഞാൻ ഓടി ചാടി നടന്നു. അവിടുന്ന് ബസ്സിൽ പഞ്ചാബ് എത്തി, സ്വർണ്ണ ക്ഷേത്രമൊക്കെ കണ്ട്, ഇന്ത്യ പാകിസ്ഥാൻ അതിർത്തിയിലെ ബസ്സ്-വേ ആയ വാഗാ ബോർഡറിലെത്തി, അപ്പൊ പെയ്തമഴയിൽ ഹിന്ദി ഗാനങ്ങൾക്കും "ജയ് ഹിന്ദുസ്ഥാൻ", "ഭാരത് മത കീ ജയ്" വിളികൾക്കിടയിലൂടെ തരം കിട്ടിയപ്പോഴൊക്കെ ചിഞ്ചുവിന്റെ മുലയിലും മൂഡിലുമൊക്കെ പിടിച്ചുടച്ചും ഞാൻ ആനന്ദം കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചണ്ഡീഗറിലെ നേക് ചന്ദിന്റെ റോക്ക് ഗാർഡനിലെ വിജന മൂലകളിൽ സുൽഫത്തിന്റെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടികൾക്കും നിറഞ്ഞമാറുകൾക്കും മാറ്റവന്റെ കരലാളനങ്ങൾ ഏൽക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ ഞാനും മറ്റുചിലരും കണ്ടില്ലന്നു നടിച്ചു. അങ്ങനെ യാത്രയുടെ അവസാന ഭാഗമായ ഗോവയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ഡൽഹി ഹസ്‌റത് നിസാമുദ്ദീൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് തീവണ്ടിയേറി. ടൂർ തുടങ്ങിയപ്പോൾ എല്ലാരും ഒരൊറ്റ കംപാർട്മെന്റിലായിരുന്നു യാത്ര. പക്ഷെ ഇപ്പ്രാവശ്യം അതിനു പറ്റിയില്ല. പലരും പലയിടങ്ങളിൽ. ഉച്ചക്ക് യാത്ര തുടങ്ങിയ ഞങ്ങൾ സ്ത്രീജനങ്ങളെ സുരക്ഷിതമാക്കിയിട്ട് ഓരോരുത്തർക്കും കിട്ടിയ ബെർത്തിലോട്ട് യാത്രയായി. ഞാനും തോംസണും ബിബിനും ശിവൻകുട്ടിയും അടുത്തടുത്ത ബെർത്തുകളിൽ ആയിരുന്നു. രാത്രി ഒരു ഏഴെട്ടു മണിയായപ്പോൾ വണ്ടിയിൽ ഹിജഡകൾ കയറാൻ തുടങ്ങി. ദോഷം പറയരുതല്ലോ, ആന്ധ്രയിൽ