Chapter Title : മണ്ണിലാണ് സ്വർഗ്ഗം … ഈ നിമിഷം ആണ് നിൻ പറുദീസാ 2 [Binoy T]

അഫ്സലിനോട് തസ്ന പറഞ്ഞു.

ചോദ്യം കേട്ടപാടെ ഒന്ന് ഒന്നര പരതലായിരുന്നു അഫ്സൽ. ഞാൻ പറയണോ എന്ന ഒരു ഭാവം.

“പോരട്ടെ പോരട്ടെ” തഹിയ കൂടെ തസ്നയോടൊപ്പം കൂടി.

“പറയാം പക്ഷെ ആരും പതറരുത്. പിന്നെ ഡോണ്ട് ടേക്ക് ഇറ്റ് ഇൻ റോങ്ങ് സെൻസ്.“ അഫ്സൽ മുൻകൂർ ജാമ്യം എടുത്തു.

“അപ്പൊ ആരോ വലിയ പുള്ളിയാണല്ലോ.... പറ കേൾക്കട്ടെ ആരാ കക്ഷി.“ തസ്ന വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

എല്ലാര്ക്കും കൗതുകം ഐറീ. അവർ മൂവരും ആകാംഷയ്ക്കോടെ അഫ്സലിന്റെ മുഖത്തു തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.

“പറ ഇക്ക “ തഹിയ ഒന്നുടെ നിർബന്ധിച്ചു.

മടിച്ചു മടിച്ചു അവൻ പറഞ്ഞു.

“ഒന്ന് രണ്ടു തവണ മാത്രം.” അവൻ നിർത്തി

“ആരാണ് പറ. അധികം ബിൽഡ് അപ്പ് ഒന്നും വേണ്ട.” തസ്ന പറഞ്ഞു

“ഉമ്മ” അവൻ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“എന്ത്. നിന്റെയോ?” തസ്ന എടുത്തടിച്ചപോലെ ചോദിച്ചു.

“എന്റെ അല്ല …” അവൻ പറഞ്ഞു. പറയുമ്പോൾ അവന്റെ തല കുനിഞ്ഞു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

മൂന്നുപേർക്കും ആളാരാ എന്ന് മനസ്സിലായി.

അഫ്സലും ഫൈസലും അവരുടെ അമ്മായിയമ്മയെ ഉമ്മ എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. അതയായത് തസ്നയുടെയും തഹിയയുടെയും ഉമ്മയെ. സൈനബ എന്നാണ് അവരുടെ പേര്. വയസു അമ്പത്തഞ്ചു ആയെങ്കിലും നാല്പത്തഞ്ചെ പറയു കണ്ടാൽ. സുന്ദരിയാണ് , നല്ല അഴകുള്ള കൊഴുത്ത വെളുത്ത ശരീരം. മുലയും കുണ്ടിയും എക്കെ ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന. അഫ്സലിനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല എന്ന് ഫൈസലിനും തോന്നാതിരുന്നില്ല .

ആദ്യത്തെ ഞെട്ടൽ മാറിയപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു തരിപ്പും സുഖവും തസ്നക്കും തഹിയാകും അനുഭവപെട്ടു. ഇക്ക എന്നെ കളിക്കുമ്പോൾ തന്റെ ഉമ്മ മനസ്സിൽ കേറി വരാറുണ്ട് എന്ന ചിന്ത അവളെ ചെറുതായെങ്കിലും ഉണർത്തി.

“കള്ളാ… മതി ചമ്മിയത്. സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആളായി പോയി.”

“വല്ലപ്പോഴും ഒന്നോ രണ്ടോ തവണയേ അങ്ങെനെ ഓർത്തൊള്ളൂ.”

“അത് വെറുതെ .” ഫൈസൽ പറഞ്ഞു.

എല്ലാരും ചിരിച്ചു. കൂടെ അഫ്സലും .

“ശെരി ഇനിയും താഹിയ” തസ്ന താഹിയയോട് നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.

"സത്യം പറയട്ടെ. ഞാൻ അങ്ങെനെ ആരെയും ഓർക്കാരൊന്നും ഇല്ല." തഹിയ