Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 6 [Ramavarma]
ഞാൻ: "അപ്പോൾ നടക്കുമ്പോൾ അഴിഞ്ഞുപോയാൽ...?"
ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ ഒരു ഒറ്റക്കൊമ്പന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നപോലെ ആകും..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ ഓടി ചെറിയമ്മ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് വന്നു.
അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റു എന്നോട് "ബാക്കി ചിരണ്ടിക്കോ" എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: "ഒരു ഉമ്മ തന്നാൽ ചെയ്യാം."
ചെറിയമ്മ: "ഒന്ന് അല്ല, രണ്ടു തരാം... ഇത് മുഴുവനും ചിരണ്ടിക്കോ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് എനിക്ക് രണ്ട് ഉമ്മ തന്നു. "പൊന്നു ഇത് തീർക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഏടത്തിക്കുള്ളത് ആക്കാം, അത് കൊടുത്തിട്ട് വന്നിട്ട് നമുക്കുള്ളത് നോക്കാം."
ഞാൻ: "ആ, മതി."
ചെറിയമ്മ അവിടെ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പണി ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ അങ്ങനെ നോക്കിനിന്നു, എന്നാ രസമാ കാണുവാൻ! ഞാൻ വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോൾ അതാ ചെറിയമ്മയുടെ ആ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള കോണകം ലേശം കാണാം!

ഞാൻ അതിൽ നോക്കിനിന്നു, തേങ്ങാ പോലും ചിരകാൻ മറന്നു. ഞാൻ ചിന്തിച്ചു... ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്നാ ചേല്, അപ്പോൾ കോണകം മാത്രം ആയി കണ്ടാലോ? ഓ, എന്തു രസമായിരിക്കും! ഞാൻ അത് ചിന്തിച്ചിരുന്നു.
ലേശം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്തോ ഒന്ന് എടുത്ത് എന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു! അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സ്വബോധം വരുന്നത്.
ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി "എന്താ?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒരു നിധി കണ്ടു, അത് നോക്കി ആലോചിച്ചിരുന്നതാ..."
ചെറിയമ്മ: "നിധിയോ? എവിടെ?"
ഞാൻ: "എന്റെ ഇന്ദുട്ടി ഒന്ന് താഴോട്ട് നോക്കിയേ... മുൻപിൽ കുറവാ, അതിലും കൂടുതൽ പുറകിൽ കാണുന്നുണ്ട്... എന്റെ ഇന്ദുട്ടിയുടെ പട്ടു കോണകം!"
ചെറിയമ്മയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു! പെട്ടെന്ന്
💬 Comments
View all comments