Chapter Title : മനോജിന്റെ ഭാഗ്യവും താജുവിന്റെ നഷ്ട്ടവും [Sabeer]

സഫൂറ ഇത്താനെയും സാബിറാനെയും കാണാനും പറ്റില്ലാന്ന് ഓർത്ത് പക്ഷെ എന്റെ വിഷമം രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് സന്തോഷമായി താജു പോകുന്ന അന്ന് അവന്റെ വീട്ടിൽ അവനെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ട് വീടാൻ പോയ എന്നോട് താജു യാത്ര ഇറങ്ങാൻ നേരം ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ.

താജു : എടാ മനോജ്‌ അറിയാല്ലോ ഉമ്മയും ഓളും മാത്രം ഒള്ളൂ വീട്ടിൽ നീ വിളിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് വേണ്ടത് എല്ലാം ചെയ്ത് കൊടുക്കണം കാറിന്റെ ക്കീ നി തെന്നെ വെച്ചോ ഞാൻ ഇല്ലാത്തതിന്റെ കുറവ് വരുത്തരുത്.

എന്റെ മനസ്സിൽ ആയിരം ലഡു പൊട്ടി എങ്കിലും അത് കാണിക്കാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

അത് പിന്നെ നീ പറയാണോ നീ പോയിട്ട് വിളിക്ക് അവിടെ ചെന്നിട്ട് മറക്കാതെ ഇരുന്നാൽ മതി.

സഫൂറ : മോനെ അതിനെ കുറിച്ച് ഓർത്ത് ഒന്നും നീ വിഷമിക്കണ്ട അവൻ വന്നോളും.

താജുവിനെ യാത്രക്കി ഞാൻ കാർ അവന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് നിർത്തി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോരാൻ നിൽകുമ്പോൾ പിറകിൽ നിന്ന്.

ഇത്താ : മനോജ്‌ നിന്റെ നമ്പർ എത്ര എന്തങ്കിലും ആവിശ്യം വന്നാൽ വിളിക്കാൻ താജു പോണ തിരക്കിൽ വാങ്ങാൻ മറന്നു.

ഞാൻ : നമ്പർ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത് ഇത്താ ഒന്ന് മിസ്സ് കാൾ അടിച്ചാണ്ടി ഞാൻ സേവ് ചെയ്യാം അറിയാത്ത നമ്പർ ആകുമ്പോൾ ചിലപ്പോ ഞാൻ എടുക്കില്ല അതാ.

സഫൂറ ഇത്താ : അതിന് എന്താ ഇതാ അടിച് അതാണ് എന്റെ നമ്പർ എടുക്കാതെ ഇനി എടുക്കാതെ ഇരിക്കരുത്.

ഞാൻ : ഇല്ല ഇത്താ അത് പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പൊന്നു.

കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് കൂട്ടുകാരുടെ ഒപ്പം ക്ലബ്ബിൽ കേറാൻസ് കളിച് കൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് സഫൂറ ഇത്തയുടെ കാൾ വരുന്നത് ഫോൺ എടുത്ത് ഞാൻ

ഹലോ മനോജ്‌ അല്ലെ ഞാൻ സഫൂറ ഇത്താടാ നീ എവിടെ ഫ്രീ ആണോ.

ഞാൻ : ആ പറഞ്ഞോളി ഇത്താ.

ഇത്താ : നീ വീട്ടിൽ ഒന്ന് വരോ ഒരു കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ : വരല്ലോ അത് പറഞ്ഞ് ഞാൻ താജുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

എന്നെ കത്ത് ഇരുന്നത് പോലെ മുന്നിൽ തെന്നെ ഇരിക്കുന്ന ഇത്താനെ കണ്ട് ഞാൻ എന്താ ഇത്താ എന്തങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ.

ഇത്താ : ഇവിടെ നിന്നിരുന്ന ജോലിക്കാരി അവളുടെ നാട്ടിൽ പോയി താജുവിന്റെ ഉപ്പ വിളിച്ചിരുന്നു ആൾക്ക് മരുമോളെ