Chapter Title : മനോജിന്റെ മായാലോകം 13

"നിനക്ക് അത് വേണ്ടെന്ന് പറയാൻമേലേ...?" കണ്ണീരിനിടയിലൂടെ അവൾ ചിരിച്ചു: "നിനക്കറിയില്ല ഈ ഡ്രസ്സിലെയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിലേയും പുരോഗമനം മാത്രമേ ഈ വീട്ടിലുള്ളു! അങ്ങനുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ അഭിപ്രായം പറ്റില്ല! അമ്മയ്ക് പോലും..! ഞാൻ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ കനം കുറയ്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "നിന്റെ തോന്നലായിരിക്കും..... പട്ടരിൽ പൊട്ടനില്ല എന്നല്ലേ..." അവളും ആ പ്രസരിപ്പ് വീണ്ടെടുത്തു: "ഈ പട്ടർ വെറും പൊട്ടൻ തന്നാടാ...! ഒരു കൊച്ചിനെ ഒണ്ടാക്കിത്തന്നാൽ മഹാഭാഗ്യം...!" അവൾ എണീറ്റ് തലയിലെ കെട്ട് ഊരിയെടുത്ത് മുടി ഉലച്ച് കൈകൊണ്ട്കമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് കോതി ഒതുക്കിയിട്ടിട്ട് പറഞ്ഞു: "നീ കഴിഞ്ഞ ആറുവർഷമായി നിന്റെ ഭാര്യയ്ക് സംശയം വരാതെ അവൾക്കൊരു കുറവും വരാതെ എന്റടുത്ത് വരുന്നുണ്ട് എനിക്കനുഭവം ഇതാണേൽ നീ തുടർന്നും വല്ലപ്പോഴും ഇതുപോലെ എന്നെ സഹായിക്കണം..." "എടീ രേഷ്മേ അത്....." ഞാൻ വിക്കി.... "ഒരതുമില്ല...! നീ എന്നെ നല്ല ഒരു ഫ്രണ്ടായി കരുതുന്നുണ്ടേൽ അത് ചെയ്യും!!! നീയെന്നെ തൊട്ടതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ഒരുത്തനേം വിളിച്ച് പണ്ണിച്ചിട്ടില്ല നീ കഴിഞ്ഞാൽ കെട്ടുന്ന പട്ടരിൽ ഒതുങ്ങി ജീവിക്കാൻ തന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം..!" ബീപ്....ബീപ്....ബീപ് അവിടിരുന്ന ചെറിയ ടൈംപീസ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. സമയം7.50..!അവൾ അതെടുത്ത് ഓഫ് ചെയ്തു. "അതെന്താ അത് അലാറം വച്ചിരുന്നതാണോ...?" ഞാൻ ചോദിച്ചു. "അത് ചുമ്മാ...!" നുണക്കുഴികൾ കാട്ടി ഒരു കള്ളപുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. "ഇന്ന് നമുക്ക് ശിവരാത്രിയാക്കണം...! നിനക്ക് ഞാനൊരു വെഡ്ഡിംഗ് ഗിഫ്റ്റ് കരുതിയിട്ടുണ്ട്...! "എവിടെ എന്താ..." ഞാൻ അന്പരന്ന് ചോദിച്ചു. "ആക്രാന്തം കാട്ടാതെടാ കുട്ടാ വിളമ്പിത്തരാം..." അവൾ വീണ്ടും കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

ഒരൽപംകൂടി-പരമാവധി രണ്ടോ മൂന്നോ ലക്കങ്ങൾ കൂടി സദയം ക്ഷമിച്ച് എന്നെയൊന്ന് സഹിക്കുക...! ഞാൻ ഈ പരിപാടി നിർത്തി പൊയ്കോളാം...... നിങ്ങൾ കാര്യം പറയേണ്ട! കഥകളുടെ ബോക്സ് കാണുന്പോൾ എന്റെ കഥകളുടേയും തൊട്ട് മുൻപിലും പിന്നിലും ഉള്ള കഥകളുടേയും ലൈക്കുകൾ കാണുമ്പോൾ അത് മനസ്സിലാകും.... ഞാനുമത് അംഗീകരിക്കുന്നു. ഇനി "നിർത്തിയിട്ട് പോടാ കോപ്പേ" എന്ന രീതിയിലുള്ള കമന്റുകൾ മോഡറേഷനിൽ പ്രീയ കന്പിക്കുട്ടൻ കളയുന്നതാണോ എന്നും അറിയില്ല.... ഏന്തായാലും നമുക്ക് പറ്റിയ പണിയല്ലിതെന്ന് മനസ്സിലായി.....നന്ദി..!!