Chapter Title : Manojinte Mayalokam 7

കയറി ബാഗ് വച്ച സൂര്യ കിതപ്പാറ്റിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:"അമ്മയെവിടെ..? വണ്ടി കാണുന്നില്ലല്ലോ...?" ആര്യ മറുപടി നൽകി.. അകത്തേക്ക് പോയി അൽപം കഴിഞ്ഞ് അകത്തുനിന്നും തേനൂറുന്ന വിളി വന്നു "മനൂട്ടാ...ഒന്നിങ്ങ് വരുവോ..." ആര്യ ചിരിച്ച് തലയാട്ടി "ചെല്ല് ചെല്ലെടാ കോന്താ...ചെന്ന് ബ്രെയിസറിന്റെ കൊളുത്തൂരിക്കൊട്..!!" ഞാൻ എണീറ്റ് ചിരിച്ച് കൈയോങ്ങിയിട്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു....

******** പ്രീയ ജോമോനേ.., നമ്മുടെ ഈ കഥ വേറേ ഏത് കഥയുമായാണ് താങ്കൾക്ക് സാമ്യം തോന്നുന്നത് ദയവായി അത് ഏത് കഥ എന്ന് പറയുകയാണെങ്കിൽ നമുക്ക് അങ്ങനെ സാമ്യം വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ഒഴിവാക്കി മുന്നോട്ട് പോകാം...വിലയേറിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ദയവായി തുടരുക..താങ്കളിൽ നിന്നൊക്കെ ഇങ്ങനെ വിമർശനാത്മക നിർദ്ദേശങ്ങളാണ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും...

പ്രീയ ഗോപീ... താങ്കളെ മനസ്സിൽ കണ്ടാണ് ഞാൻ ഏഴാം ഭാഗം എഴുതിയിരിക്കുന്നത് താങ്കളുടെ വളരെ പഴകിയ ഒരാവശ്യം നിറവേറ്റി എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം...!

പ്രീയ ഞാൻ, താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായത്തിന് ആറാം ഭാഗത്തിൽ നൽകിയ മറുപടി കണ്ടുകാണും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു... *********

"അങ്ങനെ അങ്ങനെ അവരങ്ങ് ജീവിച്ച് ജീവിച്ച് അങ്ങ് പോയി.... ഇല്ലാത്ത സമയമുണ്ടാക്കിയുള്ള ഈ പ്രയത്നത്തിന്റെ സംതൃപ്തിയും പ്രതിഫലവും ഇത് ആൾക്കാർ വായിക്കുന്നു ആനന്ദിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ...!ആർക്കും വല്യ താൽപ്പര്യമില്ലേ ദേ ഇങ്ങനെ നമുക്കങ്ങ് ഫുൾസ്റ്റോപ്പിടാം....! അപ്പോളും എന്റെ ഒപ്പം "വസന്തസന്ധ്യ"മുതൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രീയ ജോമോനേയും ഗോപിയേയും വിജയകുമാറിനേയും എയ്ഞ്ചലിനേയും ഒക്കെ പോലുള്ള നിരവധി സുഹൃത്തുക്കളോട് ഞാൻ എന്ത് പറയും..?എന്താ വേണ്ടത് ..?

എനിക്കിവിടെ ആരാധകരോ പിന്നണിക്കാരോ ഇല്ല തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്ന നന്നായാൽ ഉള്ളിൽ തട്ടി കൊള്ളാം എന്നും മോശമായാൽ അതും