Chapter Title : മനുഷ്യനായാൽ നാണം വേണം 2 [പവി]

പോലെ  കണ്ടിട്ട്....

"അനിയൻ  ഇത്  എവിടെ  പൂഴ്ത്തി  വയ്ക്കും... ? "

ഇക്കണക്കിന്  അത്  കാണേണ്ടായിരുന്നു.....

അരണ്ട  വെട്ടത്തിൽ  കണ്ടത്  നല്ല  വെട്ടത്തിൽ കാണാൻ മായയ്ക്ക്  ഒരു  അനാവശ്യ  ധൃതി.

അനിയനെ  നേരിൽ  കാണുന്നത്  ഒഴിവാക്കാൻ

ഒഴിഞ്ഞു  മാറാൻ  ആവുന്നതും  മായ  ശ്രമിച്ചു..

അതിലേറെ  ജാള്യത ആയിരുന്നു  റോഷന്.

തന്റെ  മരകായുധം  ഏകദേശം  അതിന്റെ  പൂർണ  അളവിൽ അതും പച്ചയ്ക്ക് വലത്  കയ്യിലിട്ട്  അമ്മാനമാടുന്നത്  ..... സ്വന്തം  ചേട്ടന്റെ  ഭാര്യ ..... പച്ച കരിമ്പിൻ തുണ്ട്  പോലുള്ള പെണ്ണ്.... കണ്ടാൽ.... ഒരു മാതിരി  ആരും  പിന്നെ  aആ വഴിക്ക്  പോകില്ല.

ഇത്രയേറെ നാണക്കേട് വന്ന്  പെട്ടതിൽ  ഒന്നൊന്നര ചമ്മൽ  അവനെ  വേട്ടയാടി...

ഒരു പാട്  നാൾ  ഒഴിഞ്ഞു  മാറാനോ  കള്ളനും  പോലീസും  കളിക്കാനോ കഴിയില്ല  എന്ന്  ഇരുവർക്കും  അറിയാം.....

പ്രത്യേകിച്ച്.... റോഷന്....

ഒരു ദിവസം....

ഓർക്കാപ്പുറത്ത്.....

മായ കോണിപ്പടി  കേറി മേല്പോട്ട്....

മായ  കേറി വരുന്നത് കാണാതെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ.....

റോഷൻ  പടി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

പെട്ടെന്ന്  ചേട്ടത്തി  അമ്മയെ കണ്ടതും  പിന്തിരിയാൻ ശ്രമിച്ചു....

"അനിയാ  നിന്നേ.... "

ചമ്മി വെളുത്ത റോഷൻ... തല കുനിഞ്ഞു  നിന്നു..

"എന്തിനാ  അനിയാ  ഈ  ഒളിച്ചോട്ടം? ഒരു പാട് നാൾ ഒളിക്കാൻ... കഴിയുമോ?

"ഞാൻ  ഒളിച്ചില്ല....". മായയുടെ  മുഖത്തു  നോക്കാതെ റോഷൻ  പറഞ്ഞു.  ..

"ഇല്ലെന്ന്.... ഞാൻ  കാണുന്നതോ? ഇതൊക്കെ  എല്ലാരും  ചെയുന്നത്  തന്നെ....പക്ഷെ  മറയില്ലാഞ്ഞതാണ്... നാണക്കേടായത്. "

ഇത്തിരി  ധൈര്യം  സംഭരിച്ച റോഷൻ  പറഞ്ഞു , "അപ്പോ എല്ലാം  കണ്ടു.... ? "

മായ  അത്  ശരി  വെച്ചു കൊണ്ട്... തല  കുനിച്ചു കൊണ്ട്  ചിരിച്ചു...

എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ഊർജം  റോഷനെ  ആകെ  മാറ്റി മറിച്ച പോലെ... റോഷന്റെ ഒരു ചോദ്യം "എന്റെ  എല്ലാം  കണ്ടില്ലേ..  അപ്പോ  എനിക്കെപ്പോഴാ  കാണാൻ  കഴിയുക ? "

അപ്രതീക്ഷിതമായി രോഷനിൽ  നിന്നും  കേട്ട വർത്തമാനം  ഒരു വേള  മായയെ  ഞെട്ടിച്ചു.

"റോഷൻ എന്താ  പറഞ്ഞേ... ?"

"ചേട്ടത്തി അമ്മ  കേട്ടില്ലേ ? "

"എന്താ  ഇതൊക്കെ  രോഷാ  നല്ലതാണോ  ഇത് ? "

"എന്നാ