Chapter Title : മനുവിന്റെ അമ്മ ലേഖ [Mahi]

നേരെ റൂമിൽ പോയി നാശം ഫാൻ കറങ്ങുന്നില്ല മനസ്സിൽ ശപിച്ചു കൊണ്ട് താഴെ സോഫയിൽ പോയി കിടന്നു.

ആന്റി - ന്ത്‌ പറ്റിടാ

ഞാൻ - ഫാൻ പണി മുടക്കി

ആന്റി - ശൊ നീ പോയി ന്റെ മുറിയിൽ കിടന്നേ പൊയ്‌ക്കെ

ഞാൻ - അതുപിന്നെ

ആന്റി - പോ കുട്ടാ ഞാനല്ലേ പറയുന്നേ

ഞാൻ പോയി കിടന്നു മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിക്കണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഉറങ്ങിപ്പോയി..

അതെ സമയം ലേഖയുടെ മനസ്സിൽ..

ദൈവങ്ങളെ മഹി അവൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടന്നു പോകുന്നു. ഇങ്ങനൊരു ചെറുക്കൻ എനിക്ക് പിറന്നില്ലല്ലോ.

ലേഖ മുറിയിൽ പോയി നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ ഒരു ഷോർട്സ് മാത്രം ഇട്ടു അവളുടെ കട്ടിലിൽ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.

അവൾ അവന്റെ അടുക്കൽ ഇരുന്നു. പതിയെ തലയിൽ കയ്യൊടിച്ചു സ്നേഹം പകർന്നു കൊടുത്തു. മഹി നല്ല ഉറക്കത്തിലും.

അവളുടെ മനസ്സിൽ

പാവം കുട്ടി ഉറങ്ങട്ടെ. മൂടി കൊടുത്താലോ വേണ്ട. ചെറുക്കന്റെ നെഞ്ചിലൊക്കെ ഒത്തിരി രോമം ഉണ്ടല്ലോ. ഏട്ടനുപോലും ഇത്രേം ഇല്ല. നല്ല ഉറച്ച ശരീരം. ഒരാണിനു ഒത്ത ശരീരം കെട്ടുന്നവളുടെ ഭാഗ്യം.. അയ്യേ ഞാനെന്താ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നേ. അവനെന്റെ മകനല്ലേ? പുറത്തുപോയി ഇരിക്കാം.

അവൾ പുറത്തിറങ്ങി സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അന്നേരം ആണ് ഡോക്ടർ ചോദിച്ചത് അവളുടെ ഓർമയിൽ വന്നത് ഇതാരാ നിങ്ങളുടെ ബ്രദർ ആണോന്നു അത്രക്ക് ചെറുപ്പം തോന്നുന്നുവോ എന്നെ കണ്ടാൽ അതോ മഹി ഈ പ്രായത്തിൽ തന്നെ ഒത്ത ആണിനെ പൊലെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ.

അവൾ വീണ്ടും റൂമിലോട്ട് പോയി. അവനെ നോക്കി അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആണ്.

അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും,

ശരീരം നിറയെ മുടിയാണല്ലോ ചെക്കന് നെഞ്ചിലും പിന്നെ വരച്ചു വിട്ടതുപോലെ താഴേക്ക്‌ അയ്യേ എന്തൊക്കെയാ ഈ നോക്കുന്നെ.കണ്ണ് അവന്റെ ഷോർട്സിൽ ഉടക്കി. ശേ അവൻ എന്നെ അമ്മയായി കാണുന്നു ഞാനോ. എനിക്കെന്ത് പറ്റി ഭഗവാനെ.

ഉച്ച ആയി മഹി നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആണ്. അവൾ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു കുളിക്കണം ഡ്രസ്സ്‌ മാറണം പക്ഷെ മഹി,?

അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാ ന്തായാലും എണീക്കും എന്ന്