Chapter Title : മനുവിന്റെ അമ്മ ലേഖ [Mahi]

ഇറങ്ങി വന്നു.

ഞാൻ- കൈ മൊത്തം മരുന്നാ ഞാനൊന്നു കഴുകട്ടെ

മഹി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് ഓടി കയറി. ലേഖക്കു അബദ്ധം പിണഞ്ഞത് മനസിലായി. പാലോഴുകിയ നിക്കർ ഊരി ഹാങ്ങറിൽ ഇട്ടുമ്പോയല്ലോ എന്നായി പോയി.

ലേഖ ഉള്ളിൽ പേടിയോടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. ഇനി അവൻ കാണുമോ ഈശ്വര ഹേയ് അവൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കിടന്നു.

മഹി കൈ കഴുകി തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കിയപ്പോ മഹിയുടെ വാണ റാണിയുടെ തുണികൾ. അവൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഓരോന്ന് പരതാൻ തുടങ്ങി. അതെ രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യൻ കല്പിച്ചതും ഒന്ന് തന്നെ. അവൻ മെല്ലെ അതിനെ എടുത്തു

ഉഫ് മഹിയുടെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. എന്തൊരു നനവാണ് ഇത്. അവൻ അവന്റെ കണ്ണുകളെ ശക്തിയായി വീണ്ടും നോക്കി

അതെ അവന്റെ വാണ റാണിയുടെ മതജലം, കഷ്ണം കഷ്ണമായി കട്ട തൈരുപോലെ പാല്.

അവന്റെ മനസ്സിൽ

ഉഫ് കഴപ്പി കുറെ കാലത്തെ എല്ലാം ഞാനൊന്നു തൊട്ടപ്പോ തന്നെ പോയല്ലോ.

ഇരുന്നിടത് തന്നെ ഇട്ടേക്കാം. വെളിയിൽ ഇറങ്ങി നോക്കിയപ്പോൾ ആന്റി കിടക്കുന്നു.

ഞാനും പോയി അടുത്ത് കിടന്നു

ഞാൻ- ആന്റി ഉറങ്ങിയോ

ഒരു ഞെട്ടലോടെ

ആന്റി - ഹേയ് ഇല്ലെടാ

ഞാൻ- വേദന മാറിയോ

ആന്റി- അയ്യോ എല്ലാ വേദനയും മാറിയെ നീ കിടന്നുറങ് പോയെ

ലേഖ മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി

എനിക്കിതെന്ത് പറ്റി? ഏട്ടനല്ലാതെ ഒരാണിന്റെ കൈ തൊട്ടപ്പോ ഇത്രയും വികാരം എങ്ങനെ വന്നു? ശെരിയാ കളിയൊക്കെ നടന്നിട്ട് കുറെ കാലം ആയി എങ്കിലും, ഛെ മഹി അവൻ ന്റെ മോന്റെ കൂട്ടുകാരനല്ലേ